Palatium Belli Fontis

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Palatium Belli Fontis a Gloriette visum
Gloriette in horto palatii

Palatium Belli Fontis[1] (Theodisce: Schloss Schönbrunn) in patrimonio Austriae culturali egregium locum obtinet, ab circa annum 1960 inter monumenta Vindobonae maxime visa numeratur. Palatium Belli Fontis ab urbe media in occidentem versus in circulo communali Hietzing situm est.

Nomen ab imperatoris Matthias dicto deductum est, qui in venatu fontem invenisse atque exclamavisse dicitur: „Qui bellus fons (Welch' schöner Brunn)“. Hoc e fonte usque ad aquaeductum publicum Vindobonensem aedificatum etiam aqua pro aula imperiali hausta est. Palatium annis 1696–1701 aedificatum est. Spectaculum egregium in palatii horto est vivarium mundi antiquissimum, Vivarium Belli Fontis. Anno 1996 palatium et hortus Belli Fontis ab UNESCO mundi hereditas declarata sunt.

Foedera signata[recensere | fontem recensere]

In palatio multae foedera et paces signatae sunt:

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861) Textus apud archive.org (Textus apud Google Books)

Weblinks[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Palatium Belli Fontis et hortum spectant.