Oratorium Sancti Philippi Neri

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Meridiana aedificii frons, sinistra ab ecclesia Sancta Maria in Vallicella

Oratorium Sancti Philippi Neri (Italice: Oratorio di S. Filippo Neri, vel saepius Oratorio dei Filippini) est coninunctio aedium Romae, maxima ex parte saeculo decimo septimo exstructa. Aedificium inter potissima Francisci Borromini opera numeratur.[1] Congregatio Oratorii et ipsum aedificum generi musico ibi orto nomen oratorii dederunt.[2][3] Aedificium imprimis notum est ob frontem meridianam. Praeterea etiam antiquissimam Romae bibliothecam publicam, Bibliothecam Vallicellianam, comprehendit.[4]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Oratorium Sancti Philippi Neri spectant.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Braunfels: Kleine italienische Kunstgeschichte, p. 429.
  2. Grundmann (Hrsg.): Architekturführer Rom, p. 211.
  3. Wundram (Ed.): Reclams Kunstführer, p. 246.
  4. Wiesel: Rom. Ein Kunst- und Reiseführer, p. 221.


templum Haec stipula ad architecturam spectat. Amplifica, si potes!
Musica Haec stipula ad musicam spectat. Amplifica, si potes!