Oceanographia (compositum vocabulorum Graecorum ωκεανός 'oceanus' + γράφω 'scribo'), etiam oceanologia et scientia marina appellata, est campus scientiae Telluris qui oceanum investigat. De variisimis tractat rebus, inter quas organismi marini et motus oecosystematum; flumina oceanica, undae ventosae, et motus liquorum geophysicorum; tectonica laminarum et geologia fundi marini; et fluxus variorum rerum chemicarum et proprietatum physicarum quae intra oceanum et trans eius fines fiunt. Hae res disciplinas varias multiplicesque implicant, quae oceanographi miscent ut scientiam Oceani Mundi et comprehensionem rationum intra eum augeant, praecipue biologia, chemia, geologia, geographia, meteorologia, physica.
Homines primum scientiam undarum et fluminum in maribus et oceanis temporibus praehistoricis adquisiverunt. Aristoteles et Strabo de aestibus scripserunt.
Disciplinae cognatae [recensere]
- Hamblin, Jacob Darwin. 2005. Oceanographers and the Cold War: Disciples of Marine Science. University of Washington Press. ISBN 978-0-295-98482-7.
- Lang, Michael A., Ian G. Macintyre, et Klaus Rützler, eds. 2009. Proceedings of the Smithsonian Marine Science Symposium. Smithsonian Contributions to the Marine Sciences, 38. Vasingtoniae: Smithsonian Institution Scholarly Press.
- Steele, J., K. Turekian, et S. Thorpe. 2001. Encyclopedia of Ocean Sciences. Didacopole: Academic Press. Voll. 6. ISBN 0-12-227430-X.
- Sverdrup, Keith A., Alyn C. Duxbury, et Alison B. Duxbury. 2006. Fundamentals of Oceanography, McGraw-Hill, ISBN 0-07-282678-9.
