Roman numeral 10000 CC DD.svg
Latinitas inspicienda

Numerus rationalis

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Systemata Numerica Mathematicae.
Numeri Elementarii

Naturales \mathbb{N} {0,1,2,3...} sive {1,2,3...}

Integri \mathbb{Z} {...-2,-1,0,+1,+2,...}

Rationales \mathbb{Q}{...-1/2..0..1/2..1...}
Reales \mathbb{R} {Q U I}

Complexi \mathbb{C}

Infinitas \infty

Variae radices
Icon apps query.svg
Haec pagina scripta est a tirone, qui nondum Latinitate callidissima utitur.
Usor Latinitatis callidior textum inspiciat, errores corrigat resque auctori explicet.

Numerus rationalis appellatur quisque numerus qui scribi potest per divisionem duorum numerorum integrorum (scilicet divisor non est nullum), sicut 6/7 vel -221/34. Numeri rationales numeros omnes integros continent, qui etiam scribi possint per divisionem: Exempli gratia  4= \frac 4 1= \frac 8 2=\dots \ .

In numeris rationalibus exagere licet additionem et subtractionem et multiplicationem et quoque divisionem, excepta divisione per numerum nullum; eventus operationis erit iterum numerus rationalis. Ergo etiam rationalis est potentia numeri rationalis, non autem rationalis est radix in plerisque casibus.

Repraesentatio decimalis finita esse potest aut infinita, si autem infinita, tum quidem periodica est (numerus decimalis finitus semper scribi potest per periodicum, sicut 4.5 = 4.5000... aut aequaliter 4.5 = 4.4999...).

Historia[recensere | fontem recensere]

Numeri rationales positivi ([1]) secundi inventi numeri fuerunt (primi numeri naturales fuerunt), nam mathematici numeros fassi sunt et eis usi sunt mathematica.

mathematica Haec stipula ad mathematicam spectat. Amplifica, si potes!
  1. Antiquo mundo numeri negativi, et equationes qui solutiones eos habebant, absurdi putabantur. Nam rationalum numerorum usus positivis quantitatibus circumscribebatur