Numerus octonus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Systemata Numerica Mathematicae.
Numeri Elementarii

Naturales \mathbb{N} {0,1,2,3...}

Integri \mathbb{Z} {...-2,-1,0,+1,+2,...}

Rationales \mathbb{Q}{...-1/2..0..1/2..1...}
Reales \mathbb{R} {Q U I}

Complexi \mathbb{C}

Infinitas \infty

Variae radices
Arthurus Cayley, mathematicus anglicus, qui numeros octonos invenit

Numeri octoni sunt numeri generis a_0 + a_1 i_1 + \dots + a_7 i_7, ubi omnes an numeri reales sunt, et omnes in nova elementa sunt, in2 = -1. Definitio, ut videtur, similis est definitioni numerorum complexorum (cum uno novo elemento, i) et numerorum quaternorum (cum tribus novis elementis). Mathematicus Arthurus Cayley hoc systema anno 1845 invenit. Signum usitatum est \mathbb{O}.

Numeri octoni non sunt anellus, quod multiplicatio non associativa est, sed alternativa: hoc est, praeter legem ordinariam a(bc) = (ab)c habemus novas leges a(ab) = (aa)b et (ab)b = a(bb) (ubi a, b sunt numeri octoni).[1]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Behnke et al. p. 481

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Behnke, H., F. Bachmann, K. Fladt, W. Süss. 1986 Fundamentals of Mathematics, vol. 1: The Real Number System and Algebra. Cantabrigiae (Massachusettae), MIT Press.