Nisyros
| Nisyros Δήμος Νισύρου (Νίσυρος) |
|
|---|---|
  Nisyros
|
|
| Indicia fundamentalia | |
| Civitas | Graecia |
| Regio | Aegaeum Australe |
| Unitas regionalis | Cos |
| Area | 50.055 km² |
| Numerus incolarum | 928 (census anni 2010[1]) |
| Spissitudo incolarum: | 19 incolae per km² |
| Latitudo | 36° 35' N |
| Longitudo | 27° 10' E |
| Sedes administrativa | Mandracium |
| Pagina interretialis | www.nisyros.gr |
 Situs Nisyri in regione Aegaeo Australi |
|
Nisyros (f. sg., Graece Νίσυρος) est insula Graeca a Coo ad meridiem versus, in catena insularum Dodecanesi comprehensa. Una cum nonnullis insulis minoribus non habitatis est etiam demus regionis Aegaei Australis.
Secundum censum anni 2001 Nisyro erant 948 incolae. Libellus Callicratis (2010) 928 incolas indicat. Area insulae est 41 263 chiliometrorum quadratorum[2], omnis demi area 50 055 chiliometrorum quadratorum.
Index |
Situs et loci natura [recensere]
Insula Nisyros in Aegaeo mari austro-orientali fere 17.5 chiliometra a Chersoneso Cnidia (Aesiae Minoris) in occidentem versus sita est. Ab insula Coo circiter 16.5 km distat, a Telo fere 17 chiliometra.
Insulae plus minusve rotundae diametros est 8 km. Litus in occidentali et meridiana insula admodmum arduum est, in parte meridiana praerupta cum parvis sinibus commutantur. Litora septentrionalia ac orientalia pluribus parvis planisque sinibus arenosis intermittuntur.
Media insula est caldera diametri 3.8 km. Calderae margo plus quam 250 m surgit, summum culmen 588 m oritur. Caldera occidentalis ac boreo-occidentalis quinque tholis vulcanicis constat, quorum Prophetes Elias (Προφήτης Ηλίας) 698 m est summus insulae mons. In Caldera austro-orientali est zona geothermalis crateris limosis ac fumariolis repleta.
Extra calderam in austro-orientalem versus summum culmen est tumulus Karabiotes (Καραβιώτης) 539 m.
Insulae Nisyri demi [recensere]
| Nomen Latinum | Nomen Graecum | Area km² |
|---|---|---|
| Nisyros | Νίσυρος | 41,263 |
| Strongyle | Στρογγύλη | 0.217[2] |
| Hyalium | Γυαλί | 4.558[2] |
| Sanctus Antonius | Άγιος Αντώνιος | |
| Pergusa | Περγούσα (Περγούσσα) | 1.169[2] |
| Pachia | Παχειά (Παχιά) | 1.184[2] |
| Kandeliussa | Κανδελιούσσα | 1.363[2] |
Vici [recensere]
Locus medius Mandracium (Μανδράκι) in litore insulae septentrionali situs est. Mandracio imminet arx fratrum Hospitalariorum, quae saeculo decimo quarto loco aedificiorum antiquorum exstructa est et ecclesiam byzantinam Panagia Speliane (Παναγιά Σπηλιανή) amplectitur. In occidentem versus est antiqua acropolis (Παλαιόκαστρο) a saeculo quarto a.C.n. repetens, cuius muri basalte aedificati sunt.
Circiter 2 km a Mandracio in orientem versus invenitur Pali, vicus piscatorum fere 100 incolarum.
In orientali crateris margine in altitudine fere 250 m iacet vicus Emporios, qui auxilio Unionis Europaeae renovatus est. Ibidem est observatorium vulcanicum die 22 Iuniii anno 2008 inauguratum aspectum crateris marginis praebens.
In Nicia vico etiam in crateris margine in altitudine fere 400 m sito museum vulcanologicum novum collocatum est.
Mythologia [recensere]
In Mythologia Graeca narratur Neptunum deum maris gigantibus "Gigantomachia", quae dicitur, victis Polyboten per maria agitavisse et eum demum sub saxo, quod tridente ab insula Coo defregisset quodque Nisyros insula facta sit, sepelivisse.
Nexus externi [recensere]
- Situs officialis (Neograece, Anglice, Francogallice, Theodisce, Hispanice, Italiane)
- De monte igneo (Anglice)
Notae [recensere]
- ↑ Numerus incolarum, ut invenitur in Libello Callicratis (2010)
- ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 Charles Arnold, ed., Die Inseln des Mittelmeers: Ein einzigartiger und vollständiger Überblick, ed. 2a. (Hamburgi 2008). ISBN 3866480962.
| Demi regionis Aegaei Australis | |
|---|---|
|
Agathonesium | Amorgos | Anaphe | Andros | Antiparos | Astypalaea | Calymnos | Carpathos | Casos | Cea | Chalce | Cimolos | Cos | Cythnos | Ios | Leros | Lipsi | Megiste | Melos | Myconos | Naxos | Nisyros | Paros | Patmos | Pholegandros | Rhodos | Seriphos | Sicinos | Siphnos | Syme | Syros | Telos | Tenos | Thera |
|
