Melos
| Melos Δήμος Μήλου (Μήλος) |
|
|---|---|
  Melos
|
|
| Indicia fundamentalia | |
| Civitas | Graecia |
| Regio | Aegaeum Australe |
| Unitas regionalis | Melos |
| Area | 160.147 km² |
| Numerus incolarum | 4736 (census anni 2010[1]) |
| Spissitudo incolarum: | 30 incolae per km² |
| Latitudo | 36° 41' N |
| Longitudo | 24° 25' E |
| Sedes administrativa | Placa |
| Pagina interretialis | www.milos.gr |
 Situs Meli in regione Aegaeo Australi |
|
Melos (Graece Μῆλος, Neograece Μήλος) est insula vulcanica et demus a Laconia ad orientem versa, in catena insularum Cycladum inclusa.
A temporibus praehistoricis habitata insignes metallorum copias praebet: olim obsidianum, his diebus imprimis bentonitem, argillam albam et perlitem. Sed litorum pulchrorum causa etiam periegesis maximi momenti est.
Locus insulae medius nomine Placa supra portum Adamantem (Aδάμας) situs est. Alii vici sunt Trypete (Τρυπητή), Triobasalos (Τριοβασάλος) et Pollonia (Πολλώνια). A Pollonia cottidie ponto ad insulam vicinam Cimolum vehitur.
Statua insignis "Veneris Meliae" anno 1820 in insula reperta hodie in Museo Lupariensi invenitur, exemplar statuae in museo archaeologico Placae sito collocatum est.
Index |
Administratio[recensere]
Usque ad annum 2010 nomo vel praefecturae Cycladum attributa Melos nunc ad regionem Aegaei Australis (Περιφέρεια Νότιου Αιγαίου) pertinet. Una cum Antimelo (Αντίμηλος), nonnullis insulis minoribus non habitatis et insulis Ananis (Ανάνες), quae circiter 23 km in meridiem versus sitae sunt, Melos nunc est unus e quattuor demis in homonyma regionali unitate.
Historia[recensere]
Ut e repertis liquet Melos iam a 5000 a.C.n. continenter inhabitata est.
Bello Peloponnesiaco Melos, quae erat Lacaedemoniorum colonia, una insularum Cycladum Foedus Delium non ingressa est. Anno 416 a.C.n. Athenienses classem 38 triremium miserunt insulam subactum; homines caesi, feminae liberique in servitutem abducti sunt. Thucydides res gestas in Dialogo Meliorum, qui dicitur, refert.[2]
Tempore Francorum insula pars erat Ducatus Archipelagi, paucis annnis (1341–1383) exceptis, cum erat dominium separatum a Marco Sanudo filiaque eius rectum.
Mutatio incolarum numeri[recensere]
| annus | incolae insulae |
|---|---|
| 1907 | 17 638 |
| 1991 | 4 390 |
| 2001 | 4 771 |
| 2010 | 4 736 |
Homines noti[recensere]
- Antonius Vassilacchi (1556–1629), pictor
- Diagoras (saeculo quinto a.C.n.), philosophus
Varia[recensere]
Meli propria sunt "syrmata" (σύρματα), domus iuxta aquam exstructae, quarum pars inferior hieme naviculis pescatorum tuto praesidio est. Litus navicularum portis varii coloris obsitum—imprimis in vicis sicut Clima vel Mandracia—singularem aspectum praebet.
Pinacotheca[recensere]
-
Adamas (Aδάμας)
-
Syrmata in vico Clima (Κλίμα)
-
Litus in insula Melo
-
Summus mons 748 metrorum (Propheta Elias)
-
Rupes alba vulcanicae originis in Saracenico (Σαρακήνικο)
-
Scopuli "ursi" dicti ante insulae litus
-
Antonius Vassilacchi, pictor, natus Meli anno 1556
.JPG)
Notae[recensere]
- ↑ Numerus incolarum, ut invenitur in Libello Callicratis (2010)
- ↑ De bello Peloponnesiaco 5, 84-116.
Nexus externi[recensere]
 |
Vicimedia Communia plura habent quae ad Melum spectant. |
- Situs officialis (Neograece, Anglice)
- Melia Nova (Neograece)
- Melos in: Global Volcanism Program / Smithsonian Institution (Anglice)
- Melos-vulcanismus (Anglice)
- Mineralia Melia (Theodisce)
| Demi regionis Aegaei Australis | |
|---|---|
|
Agathonesium | Amorgos | Anaphe | Andros | Antiparos | Astypalaea | Calymnos | Carpathos | Casos | Cea | Chalce | Cimolos | Cos | Cythnos | Ios | Leros | Lipsi | Megiste | Melos | Myconos | Naxos | Nisyros | Paros | Patmos | Pholegandros | Rhodos | Seriphos | Sicinos | Siphnos | Syme | Syros | Telos | Tenos | Thera |
|
