Maximus Planudes
E Vicipaedia
Maximus Planudes (Graece: Μάξιμος Πλανούδης, natus circa annum 1260 Nicomediae Bithyniae; mortuus anno 1330 Constantinopoli) fuit grammaticus ac theologus Imperii byzantini, qui imperatoribus Michaele VIII et Andronico II floruit. Maximam vitae partem Constantinopoli egit, ubi monachus litteris ac doctrinae incubuit.
Editiones [recensere]
- Versiones Planudis
- Annamaria Pavano (Ed.): Maximus Planudes: M. Tulli Ciceronis Somnium Scipionis in Graecum translatum. Romae 1992
- Anastasios Ch. Megas (Ed.): Macrobii commentariorum in "Somnium Scipionis" libri duo in linguam Graecam translati. Thessalonicae 1995
- Manolis Papathomopoulos (Ed.): Anicii Manlii Severini Boethii De consolatione philosophiae. Traduction grecque de Maxime Planude. The Academy of Athens, Athenis 1999, ISBN 2-7116-8333-8 (Ed. critica)
- Alia opera
- J. F. Boissonade (Ed.): Anecdota Graeca, 6 Vol., 1829-1844, denuo typis mandata 1962
- Carolus Immanuel Gerhardt (Ed): Maximus Planudes: Das Rechenbuch. Nach den Handschriften der kaiserlichen Bibliothek zu Paris. H. W. Schmidt, Halle 1865
- Iacobus Paulus Migne (Ed.): Patrologiae cursus completus, Series Graeca, Vol. 147, 1865 (scripta theologica)
- Max Treu (Ed.): Maximi monachi Planudis epistulae. Gutsmann, Vratislaviae 1890
Bibliographia [recensere]
- Carl Wendel: Planudes, Maximos. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Vol. XX,2, Stuttgardiae 1950, Col. 2202–2253.
- Maximos Planudes. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL).
- Nóra Fodor: Die Übersetzungen lateinischer Autoren durch M. Planudes. Dissertatio, Heidelbergae 2004, in interrete (PDF)
| Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes! |