Marcus Minucius C.f. Rufus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Marcus Minucius C.f. Rufus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus die 2 Augusti 216 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Minucius anno 221 a.C.n. una cum Publio Cornelio Asina consul fuit atque contra Histrios felicter pugnabat neque tamen eos subigere potuit. Anno 217 magister equitum dictatoris Quinti Fabii Maximi Verrucosi fuit. Sed de consiliis contra Hannibalem adhibendis dissenserunt. Nam Minucius non ut Fabius cunctare voluit, sed hostem aggredi suadebat. Denique etiam dictator eodem imperio electus est. Die 2 Augusti 216 in proelio apud Cannas necatus est[1].

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Polybius III 103 - 105; Titus Livius, Ab urbe condita, XXII 49,16


Antecessores:
Gnaeus Cornelius Scipio Calvus et Marcus Claudius M.f. Marcellus
Consul
221 a.C.n.
cum
Publio Cornelio Asina
Successores:
Marcus Valerius P.f. Laevinus et Quintus Mucius P.f. Scaevola