Lucius Minucius P.f. Esquilinus Augurinus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Lucius Minucius P.f. Esquilinus Augurinus (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) senator Romanus ac vir publicus quinti saeculi a.C.n. erat.

Familia[recensere | fontem recensere]

Pater eius Publius Minucius Augurinus, consul anni 492 a.C.n., frater Quintus Minucius P.f. Esquilinus Augurinus erat, qui anno 457 consulatum gessit.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Ipse Lucius anno 458 consul electus est. Eo anni Romani cum Aequis bellum gesserunt et Minucius in monte Algido ab hostibus circumventus est. Itaque Lucius Quinctius Cincinnatus a Gaio Nautio Rutilo collega dictator nominatus Minucium liberavit et consulem deposuit[1]. Anno 450 a.C.n. Minucius decemvir legibus scribundis electus est et iterum ab Aequis victus est, ut Livius rettulit[2]. Anno 440/439 praefectus annonae erat et Spurium Maelium plebeium divitem accusavit, qui inter inopiam frumentum plebi distribuit, quod regnum appeteret[3]. Sunt autem, qui putent Minucium ficticium esse[4].

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Titus Livius, ab urbe condita III 25,4-29,6
  2. loc. cit. cap. 41,10; 42, 7-10
  3. Livius, op.cit. IV 12,8
  4. Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 8, c. 238-239


Antecessores:
Quintus Fabius M.f. Vibulanus III, Lucius Cornelius Ser.f. Maluginensis Uritus (Cossus)
Consul
458 a.C.n.
cum
Gaio Nautio Rutilo
Successores:
Gaius Horatius M.f. Pulvillus II, Quintus Minucius P.f. Esquilinus Augurinus