Linguae Slavicae

Diffusio linguarum Slavicarum in Europa

Linguae Slavicae seu Slavonicae sunt linguae Indoeuropaeae praecipue in Europa et Asia diffusae. Circiter 300 000 000 hominum, qui Slavi appellantur, una ex circiter 20 linguis Slavicis tamquam lingua materna loquuntur (ad hoc circiter 100 000 000, qui linguis Slavicis tamquam lingua aliena utuntur.) Plurimum diffusum est lingua Russica, qua 145 000 000 hominum ut lingua materna loquuntur, circiter 100 000 000 ut lingua aliena. Aliae linguae maiores sunt lingua Ucrainica et lingua Polonica (utraque 50 000 000 locutorum). Plurimae linguae Slavicae maiores sunt eaedem linguae nationales civitatum earum.

Historia

Linguae Slavicae originem ex lingua Protoslavica ducunt, cui lingua Slavica ecclesiastica (quae et lingua Bulgarica antiqua dicitur et ab saeculo nono in litteris reperitur) proxima est. Tres rami principales (sc. linguae Slavicae orientales, occidentales et meridionales) medio millennio primo, quantum coniectare licet, a Lingua Protoslavica profecti migrationibus gentium Slavicarum paulatim differentiis aucti ad diversitatem hodiernam pervenerunt. Bases abecedariorum linguarum Slavicarum sunt abecedarium Latinum et abecedarium Cyrillicum.

Arbor linguarum Slavicarum

• Linguae Slavicae Orientales:
  • Lingua Novogardiensis antiqua †
  • Lingua Slavica orientalis antiqua †
  • Lingua Russica
  • Lingua Ruthenica antiqua †
  • Lingua Ruthenica Alba
  • Lingua Polesica
  • Lingua Ucrainica
  • Lingua Russinica
    • Lingua Carpato-russinica
    • Lingua Russinica Croatiae et Banati

• Linguae Slavicae Occidentales :
  • Ramus Lechicus:
    • Lingua Polonica (et dialectos Polonorum in Silesia habitantium)
    • Linguae Slavicae ad Albem sive Mare Balticum:
      • Lingua Cassubica
      • Lingua Polabica (vel Slavica Albensis) †
      • Lingua Slovincica †
      • Lingua Pomerania †
    • Linguae Sorabicae:
      • Lingua Sorabica Superior
      • Lingua Sorabica Inferior
  • Linguae Bohemo-Slovacicae:
    • Lingua Bohemica (Cecha)
    • Lingua Iudaeo-Slavica (sive Kanaanitica)
    • Lingua Lachica
    • Lingua Slovacica (Slovaca)

• Linguae Slavicae Meridianae:
  • Linguae Slavicae austro-orientales:
    • Lingua Slavica ecclesiastica antiqua †, quae et Lingua Bulgarica antiqua vocatur
    • Lingua Slavica ecclesiastica
    • Lingua Bulgarica
      • Lingua Bulgarica Banatus
      • Lingua Bulgarica Musulmanorum (Pomaci)
    • Lingua Macedonica moderna
  • Linguae Slavicae austro-occidentales:
    • Ramus medio-austro-occidentalis sive serbocroaticus:
      • Lingua Serbocroatica †, usque ad annum 1991 lingua officialis Iugoslaviae
      • Lingua Bosnica
      • Lingua Croatica
        • Lingua Croatica Burgenlandia
      • Lingua Slavica Molensis
      • Lingua Montenigrinica
      • Lingua Serbica
    • Ramus Slovenus:
      • Lingua Slovena
      • Lingua Slovena vallis Resiae
      • Lingua Vandalica Slavica

Bibliographia

• Comrie, Bernard and Greville G. Corbett (Hrsg.): The Slavonic Languages. Routledge, London 1993. (anglice)
• Comrie, Bernard (Hrsg.): Slavonic Languages. In: The World's Major Languages. Oxford University Press, Oxford (UK) 1990. (anglice)
• Rehder, Peter (Hrsg.): Einführung in die slavischen Sprachen. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1998 (3. Auflage). (theodisce)
• Sussex, Roland and Paul Cubberley: The Slavic Languages. Cambridge University Press, Cambridge (UK) 2006. (anglice)
• Trautmann, Reinhold: Die slavischen Völker und Sprachen. Eine Einführung in die Slavistik. Leipzig 1948. (theodisce)

Nexus externi

• Большая Советская энциклопедия. 3-е изд.- Encyclopaedia Sovietica Magna (editio tertia) (russice)
• Lexikon der Sprachen des europäischen Ostens (2002) - Lexicon linguarum Europae orientalis (theodisce)