Linguae Austricae

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Linguae Austricae
Situs: Asia meridionalis, Oceanus Indicus
Status: familia hypothetica, a Schmidt proposita, a Benedict resurrecta (vide Austro-Tai)
Divisiones:
Superfamiliae a nonnullis eruditis propositae

Superfamiliae a nonnullis eruditis propositae

Inter linguas Austricas[1] Gulielmus Schmidt voluit includere Austronesianae cum Austroasiaticis. Hanc hypothesim a paucis eruditis receptam Paulus Benedict resurrexit anno 1942 sed familiam hypotheticam Austro-Tai, a seipso inventam, inseruit. Igitur quattuor familias late receptas in Austricam inclusit:

De hac re eruditus Sören Egerød recentius disseruit, taxonomistaque Meritt Ruhlen in scheda eius cognationis linguarum orbis terrarum familiam Austricam recipit. Renuentibus autem fere omnibus aliis, Benedict ipse anno 1975 coniunctionem "Austricam" (id est, inter linguas Austroasiaticas et Austro-Tai) abiecerat, annoque 1990 temptavit coniunctionem inter linguas Austro-Tai et Iaponicam.[2]

Situs antiquissimus linguarum q.d. "Austricarum" secundum Blust

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
  2. Paul K. Benedict, Japanese/Austro-Tai. Ann Arbor: Karoma, 1990. ISBN 0-89720-078-0.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Paul K. Benedict, "Thai, Kadai and Indonesian: a new alignment in southeastern Asia" in American Anthropologist vol. 44 (1942).
  • Paul K. Benedict, Austro-Thai: language and culture. New Haven: HRAF Press, 1975.
  • John D. Bengtson, "A Multilateral Look at Greater Austric" in Mother Tongue vol. 11 (2006) pp. 219–258. (Vide et commentationem similem interretialem eiusdem auctoris)
  • Sören Egerød, "Far Eastern Languages" in Sydney M. Lamb et E. Douglas Mitchell, edd., Sprung from Some Common Source: investigations into the prehistory of languages. Stanford: Stanford University Press 1991.
  • Merritt Ruhlen, A Guide to the World's Languages. Londinii: Arnold, 1987; 2a ed. 1991.
  • Wilhelm Schmidt, Die Mon-Khmer-Völker, ein Bindeglied zwischen den Völkern Zentralasiens und Austronesiens. Braunschweig, 1906.
  • Wilhelm Schmidt, Die Sprachfamilien und Sprachenkreise der Erde. Heidelberg: Winter, 1926.