Lingua synthetica

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Lingua synthetica possidet flexionem, i.e. coniugationem et declinationem. Multae linguae Indoeuropaeae et enim lingua Latina syntheticae sunt.

Grammatica et definitio[recensere | fontem recensere]

Ut nomen prodit, linguae syntheticae formas categoriarum grammaticalium (autem modo partim!)—coniunctivus, futurum, ablativus etc.—synthetice exstruunt. Ergo sunt frequentissime terminationes (suffixum), rarius altera instrumenta. Contraria exstruere formas "analytice".

Comparemus:

  • Lingua Theodisca coniunctivum "II" (coniunctivo imperfecti latino aquabilis) duobus modis formare potest: Synthetice "er wäre" (sein, "esse" → thema verbi secunda/praeteriti war- → alternatione diphtongo ä (ab a) coniunctivus II) vs. analytice "er würde (coniunctivus II verbi werden, "fuere, escere") sein (infinitivus verbi sein, "esse")" (esset).
  • Lingua Anglica nullas terminationes personales (exceptum suffixum -s, sed modo in praesente) possidet, utitur pronominibus personalibus. I/you/he(she, it)/we/you/they speak est analytica. Sed Linguae Hispanicae omni persona suffixum est: Hablo/as/a/amos/áis/an (dico, dicis, dicit...)

Exempla[recensere | fontem recensere]


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!