Lingua Nubiana antiqua

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Lingua Nubiana antiqua
Taxinomia: lingua gregis Nubiani et divisionis Sudanicae orientalis e familia Nilosaharana
Status: status antiquior linguae Nobiin
Sigla: 1 —, 2 nub, 3
Usus
Aevum: saeculis X-XVI p.C.n. viva
Situs: lingua mediaevalis regnorum Macuriae et Nobatiae
desueta; e litteris recognita
Litterae: Litterae Nubianae
Scriptura: Abecedarium Nubianum (vide et Graecum)
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae

Lingua Nubiana antiqua[1], status mediaevalis linguae hodiernae Nobiin, ad familiam Nilosaharanam pertinet. Ad hanc linguam scribendam abecedarium Coptico simile adhibita est, tribus litteris additis. Fuit lingua usualis et religiosa regnorum Christianorum Macuriae et Nobatiae, olim Axumitis subiectorum.

Pagina manu scripta saec. X. vel XI e libro Institutionis Michaelis Archangelis

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. "Lingua Nubiana": Athanasius Kircherus, Turris Babel, sive Archontologia (Amstelodami: Jansson-Waesberge, 1679) textus pp. 193-201