Lingua Neolatina

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Salmanticae in Hispania anno 1985 inscriptio de "Akihito" et "Michika," principibus Iaponicis, qui universitatem Salmanticam visitaverunt hoc anno

Lingua Neolatina sive Latina Nova est Linguae Latinae genus quod ab Renascentia et post Medium Aevum in usu fuit. Lingua Latina scientifica est pars huius generis. Viri (et feminae) docti qui linguam Neolatinam fovent conabantur scribere, quam possibile, sicut scripserunt auctores classicae, hoc est auctores sicut Cicero, Livius, Tacitus, et alii eodem tempore. Latinitas talium scriptorum nominatur "Latinitas aurea." Non solum humanistae (docti saeculis litteris renascentibus, vel Renascentia) sunt scriptores neolatini, sed etiam scriptores saeculis recentissimis lingua Neolatina utuntur.

Vide etiam [recensere]

Notae [recensere]


Nexus externi [recensere]


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!
Historia Linguae Latinae
usque ad saec. 2/1 a.C.n. saec. 2/1 a.C.n. usque ad 1 p.C.n. saeculum 1 usque ad 8 saeculum 9 usque ad 14 saeculum 14 usque ad saeculum 17 saeculum 17 usque ad hodie
Lingua Latina archaica Lingua Latina classica sive aurea Lingua Latina postclassica sive argentea Lingua Latina mediaevalis Lingua Latina humanistica
Lingua Neolatina
Sermo vulgaris Linguae Romanicae (Francogallica, Hispanica, Italiana, Lusitanica etc.)