Lingua Neolatina

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Salmanticae in Hispania anno 1985 inscriptio de "Akihito" et "Michika," principibus Iaponicis, qui universitatem Salmanticam visitaverunt hoc anno

Lingua Neolatina sive Latina Nova est Linguae Latinae genus quod ab Renascentia et post Medium Aevum in usu fuit. Lingua Latina scientifica est pars huius generis. Viri (et feminae) docti qui linguam Neolatinam fovent conabantur scribere, quam possibile, sicut scripserunt auctores classicae, hoc est auctores sicut Cicero, Livius, Tacitus, et alii eodem tempore. Latinitas talium scriptorum nominatur "Latinitas aurea." Non solum humanistae (docti saeculis litteris renascentibus, vel Renascentia) sunt scriptores neolatini, sed etiam scriptores saeculis recentissimis lingua Neolatina utuntur.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]


Nexus externi[recensere | fontem recensere]


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!
Historia Linguae Latinae
tempore certo usque
ad saeculum 2/1 a.C.n.
saeculum 2/1 a.C.n. usque
ad saeculum 1 p.C.n.
saeculum 1 usque
ad saeculum 8
saeculum 9 usque
ad saeculum 14
saeculum 14 usque
ad saeculum 17
saeculum 17 usque
ad hodie
Lingua Latina archaica Lingua Latina classica
sive aurea
Lingua Latina postclassica
sive argentea
Lingua Latina
mediaevalis
Lingua Latina humanistica Lingua Neolatina
Sermo vulgaris Linguae Romanicae (Dacoromanica, Francogallica, Hispanica, Italiana, Lusitanica, etc.)