Iulius Curtius

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Iulius Curtius (ad laevam) anno 1929 cum Gustavo Stresemann

Iulius Curtius (natus 7 Februarii 1877 Thuiscoburgi, mortuus 10 Novembris 1948 Heidelbergae) vir publicus Germaniae et sodalis Factionis Theodiscae Popularis (DVP) fuit.

Familia, iuventus et munus[recensere | fontem recensere]

Pater eius Fridericus fabricam industriae chemiae possidebat, frater Theodorus postea scientiam chemiae docebat. Ipse uxorem duxit et ex ea duas filias habuit. Filia maior Ioanni Bernhardo de Haeften nupsit, qui postea clam contra dictaturam Nazistarum certavit. Annis 1885 - 1895 Thuiscoburgi gymnasium frequentabat atque maturitatem adeptus est. Tum Bonnae, Kieliae Argentorati iurisprudentiae studebat. Anno 1898 primam probationem accepit et anno 1900 doctor iurisprudentiae promotus est. Annis 1899 - 1905 diversis in oppidis minister publicus iustitiae Borussiae laboravit atque deinde probationem secundam adeptus est. Ab anno 1905 Thuiscoburgi, ab anno 1911 Heidelbergae iurisconsultus laboravit. Bello Orbis Terrarum I centurio interfuit. Anno 1921 Berolinum iit et ibi quoque causidicus laboravit.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Curtius anno 1919 Heidelbergae consociationem factionis DVP condidit. Annis 1919 - 1921 decurio urbis Heidelbergae fuit, annis 1920 - 1932 legatus Dieta Imperii Germanici erat. Contra foedus suae factionis cum SPD et contra consilia Gustavi Stresemann certavit. 19 Ianuarii 1926 Curtius Administer Imperii Oeconomiae in consilio ministrorum Luther nominatus est. Initio anni 1927 a praeside rei publicae Paulo de Hindenburg mandatum ad consilium ministrorum constituendum accepit, sed non successit. Administer Oeconomiae mansit. Hoc officio ad 8 Novembris 1929 fungebatur. Tum, cum Gustavus Stresemann mortuus est, eius successor Administer Imperii Rerum Exterarum factus est. 3 Octobris 1931 a magistratu suo recedere coactus est, cum propositum unionis vectigaliorum cum Austria a victoribus belli orbis terrarum I vetitum esset. Februario anni 1932 a factione sua exclusus est, quod consilia collegarum, qui foedus cum dextra extrema cupiverunt, acriter negavit.

Post cursum honorum[recensere | fontem recensere]

Annis dictaturae Nazistae primo fortunas clientium administrabat, deinde annis 1936 - 1943 iterum Berolini causidicus laboravit. In Megalopoli fundum possidebat, quod anno 1945 amisit. Itaque iterum Heidelbergam iit atque et hic et Berolini iurisconsultus laboravit.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]