Iosephus IJsewijn

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Jozef IJsewijn (1973)

Iosephus IJsewijn (natus apud Zwijndrecht die 30 Decembris 1932; mortuus Lovanii die 27 Novembris 1998), philologus et scriptor Latinus, fuit professor in Universitate Catholica Lovaniensi. Ille cum scientia litterarum latinarum temporum modernorum languebat, denuo eas ex umbra ad lucem deduxit. Fuit renovator et auctor philologiae humanisticae redivivae.

Anno 1980, maxime honoratus est Pretio Francqui accipiendo pro meritis in Scientiis Humanis.

Eius scripta[recensere | fontem recensere]

  • 1961 : De sacerdotibus sacerdotiisque Alexandri Magni et Lagidarum eponymis. Bruxellis, 1961 (Verhandelingen van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Wetenschappen, Letteren en Schone Kunste van België, Klasse der Letteren, 42)
  • 1977 : Companion to Neo-Latin Studies, Amsterdam-New York-Oxford, North-Holland Publishing Company, 1977.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Michael Pratensis Oirschotanus, Laudatio funebris Iosephi IJsewijn
  • D. Sacré-G. Tournoy (edd.), Myricae. Essays on Neo-Latin Literature in Memory of Jozef IJsewijn (Supplementa Humanistica Lovaniensia, 16). Lovanii, 2000 Paginae selectae