Iohannes Dominicus Fuss

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Iohannes Dominicus Fuss (natus in urbe Düren anno 1782, mortuus Leodii anno 1860) fuit poeta latinus et historicus natione Belga.

Inter meliores poetas Latinos quos Belgica saeculo XIX genuit numeratur. Multo melius latine utebatur quam aliis sermonibus modernis. Primum Parisiis incepit docere ut praeceptor filli comitis Ludovici Maximiliani Rigal, postea factus est professsor et rector Universitatis studiorum Leodiensis

Ille et Iohannes Baptista Camberlyn atque Iacobus Iosephus Deglimes vocabantur Trias Poetica Belgica.

Index

Scripta erudita [recensere]

  • 1812: translatio latina libri Iani Lydi de magistratibus romanis.
  • 1820: Antiquitates Romanae, Leodii, 1820, 1826, 1836. Liber historicus latine scriptus.
  • 1855: editio Placentii, Pugna porcorum.

Opus poeticum [recensere]

Praecipue notus est in Belgica ut magnus poeta latinus

  • 1822: Carmina latina, Coloniae Agrippinensis, 1822.
  • 1837: Poëmata latina, Leodii, 1837.

Exemplar carminum [recensere]

Nonnulla carmina poetarum modernorum in latinum vertit. Hic damus translationes quas Iohannes Dominicus Fuss dedit carminis Lamartine "De Lacu" atque Goethei "De rege Thules".

Sic vocat pulsos nova semper ora,
Noxque non ulli remeanda; vasto
Nulla nos horam retinebit aevi
Anchora ponto!
O lacus, vernis reducem sub auris,
Rupe me solum, en, prope te sedentem;
Non venit caras, ut amabat, undas
Illa revisens.
  • Rex Thules (e Fausto Goethei):
In Thule rex amavit
Fidus ad tumulum,
Moriens scyphum donavit
Cui pellex aureum.
Nil carius habebat,
Quovis in epulo,
Udoque hauriebat
Hunc semper oculo.
Mortisque jam futurus,
Regni urbes numerat,
Heredi nil demturus,
Scyphum sed nulli dat....

Nexus externi [recensere]

Carmina quaedam latina Iohannis Dominici Fuss