Ioannes Iulius Christianus Sibelius

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Sibelius anno 1889

Ioannes Christianus Iulius Sibelius, usitate Iohannes Sibelius dictus (18651957), fuit Finnicus Aetatis Romanticae compositor, cuius musica "identitatem" Finnicam informavit. Sua opera gravissima sunt septem symphoniae (vel octo, si Kullervo symphonia appellatur), quibus, sicut Beethoven, Sibelius usus est ut suum modum proprium excoleat. Orchestrae haec opera iam exsequuntur, et ea discis et aliis technologiis memoriae saepe mandant.

Ad symphonias additae, populo gratissimae compositiones sunt Finlandia, Kuolema (Valsa Tristis), Concertus pro Violino, Karelia "Suite", et Cygnus Tuonelensis (unus ex quattuor motuum Lemminkäinen "Suite"). Alia opera sunt ea ab Kalevala iniecta, plus quam centum carmina pro voce et clavile, musica fortuita pro tredecim ludis scaenicis, opera Jungfrun i tornet (Virgo in Turri), musica camerata, musica pro clavile, viginti una musicae choralis publicationes, et ritualis Masonicismi? musica.

Vita[recensere | fontem recensere]

Sibelius natus est Hämeenlinnae in Magno Ducatu Finlandiae in Imperio Russico, die 8 Decembris 1865, Christiani Gustavi Sibelii et Mariae Carlottae Sibelii filius, ex stirpe Suecica. Appellatus "Ianne" a familia, adolescens Jean, Francogallica nominis forma, uti coepit, ut aemulatus sit chartam negotialem patrui, nautae. In Finnia enim appellatur "Jean Sibelius."

Sibelius in matrimonium Aino Järnefelt (1871–1969) duxit apud Maxmo de 10 Unii 1892. Eorum domus, Ainola appellata, constructa est ad Lacum Tuusula prope Järvenpää anno 1903, ubi ambo ad mortem habitabat. Ei fuerunt sex filiae: Eva, Ruta, Kirsti (infantula mortua), Catarina, Margareta, et Heidi.

Tawaststjerna (1976, 1986) de eius morte sic enarrat:

Ex ambulatione matutina rediens exhilaratus, Ainoni uxori dixit se gregem gruum accedentem visisse. Inquit: "Ecce veniunt aves meae iuventutis." Subito, unus ex avium, formatione relicta, Ainolam circumvolavit; deinde gregem remeavit ut iter continuetur. Sibelius duo dies posthac, anno aetatis 91, die 20 Septembris 1957, haemorrhagia cerebri mortuus est Ainolae, ubi sepultus est in horto. (Heino Kaski, alius clarus compositor Finnicus, eodem die obiit.) Aino uxor Ainolae duodecim annos additos habitavit; mortua die 8 Iunii 1969, sepulta est cum marito.

Opera[recensere | fontem recensere]

Sibelius anno 1939


Pro orchestra[recensere | fontem recensere]

Alia opera[recensere | fontem recensere]

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Fontes[recensere | fontem recensere]

  • Burnett-James, David. 1989. Sibelius. Londinii, Urbe Novi Eboraci: Omnibus Press. ISBN 0-7119-1683-7.
  • de Gorog, Lisa, cum Radulpho de Gorog. 1989. From Sibelius to Sallinen: Finnish Nationalism and the Music of Finland. Urbe Novi Eboraci: Greenwood Press.
  • Ekman, Karl. 1945. Jean Sibelius, His Life and Personality. Urbe Novi Eboraci: Tudor Publishing.
  • Layton, Robertus. 1993. Sibelius. Master Musicians Series. Urbe Novi Eboraci: Schirmer Books. ISBN 0-02-871322-2.
  • Pike, Lionellus. 1978. Beethoven, Sibelius and 'the Profound Logic': Studies in Symphonic Analysis. Londinii: The Athlone Press. ISBN 0-485-11178-0.
  • Tawaststjerna, Ericus. 1976, 1986. Sibelius. Vol. 1, 1976; vol. 2, 1986. Londinii: Faber & Faber.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Ioannes Iulius Christianus Sibelius spectant.


Musica Haec stipula ad musicam spectat. Amplifica, si potes!
David's face Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!

Roman numeral 10000 CC DD.svg