Ino

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Vide etiam paginam discretivam: Ino (discretiva)

Agaue et Ino Pentheum dilacerantes. Operculum vasis patiniformis (λεκανίς) Attici inter annos 450 a.C.n. et 425 a.C.n. figuris rubris signati.

Ino (Inūs f.; Graece Ἰνώ) est in mythologia Graeca filia Cadmi et Harmoniae. Ino adfuit Agauae furenti, cum Pentheum, filium suum, dilacerabat.[1] Actaeone mortuo Ino Ereniam, vicum Megaricum, migravit, ubi mortua est.[2]

Notae[recensere | fontem recensere]


stipula Haec stipula ad mythologiam spectat. Amplifica, si potes!