Ino
E Vicipaedia
Vide etiam paginam discretivam: Ino (discretiva)
Agaue et Ino Pentheum dilacerantes. Operculum vasis patiniformis (λεκανίς) Attici inter annos 450 a.C.n. et 425 a.C.n. figuris rubris signati.
Ino (Inūs f.; Graece Ἰνώ) est in mythologia Graeca filia Cadmi et Harmoniae. Ino adfuit Agauae furenti, cum Pentheum, filium suum, dilacerabat.[1] Actaeone mortuo Ino Ereniam, vicum Megaricum, migravit, ubi mortua est.[2]
Notae [recensere]
- ↑ Euripides, Bacchae 1129-1130; cf. Ovidius, Metamorphoses 3,719.
- ↑ Pausanias, Descriptio Graeciae 1,44,5
| Haec stipula ad mythologiam spectat. Amplifica, si potes! |