Infinitivus (grammatica)
E Vicipaedia
(Redirectum de Infinitivus)
Infinitivus est modus verbi.
In Lingua Latina tria tempora duoque genera infiniti sunt:
- praesens (e.g. act. laudāre, pass. laudārī),
- perfectum (act. laudāvisse, pass. laudātum, -am esse (participiō perfecti passivi)) et
- futurum (act. laudātūrum, -am esse, pass. laudātum īrī (supinō)).
Modus infinitivus est una inter formas infinitivas verbi, sine persona et sine numero, quarum aliae sunt participium, gerundium, gerundivum et supinum.
Usus infinitivi [recensere]
- Errare humanum est.
- Caesar a Gergovia discessisse audiebatur.
| Grammatica Latina |
|---|
| Nomina | Pronomina | Adiectivi | Adverbia | Verba | Praepositiones |
| Verba |
| Numerus |
| Activum | Passivum |
| Indicativus | Coniunctivus | Imperativus | Infinitivus | Gerundium | Supinum | Participium | Gerundivum |
| Praesens | Imperfectum | Futurum | Perfectum | Plusquamperfectum | Futurum exactum |
 |
Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes! |
