Glycine max
E Vicipaedia
| Glycine max | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||||||||||||
| Taxinomia | ||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
| Binomen | ||||||||||||||||
| Glycine max (L.) Merr. |
Glycine max, vulgo soia, est genus plantarum florentium in familia Faboidearum, in Asia Occidentali genita. In taxinomia hodie valida, genus Glycine est divisum in duo subgenera: Glycine iterum et Soja (Moench). Subgenus Soja soiam excultam, G. max (L., Merrill), et soiam incultam, G. soja (Sieb. & Zucc.), complectitur. Ambae species sunt plantae annuae.
Soia edulis crescit solum in agris cultis, sed G. soja crescit fera in Iaponia, Korea, Russia, Sina, et Taiwania. Glycine soja est soiae progenitor. Tempore praesente, subgenus Glycine consistit in saltem sedecim speciebus perennibus incultis; exempli gratia, Glycine canescens et G. tomentella (Hayata), quae in Australia et Papua Nova Guinea vigent.[1]
Nomen Glycine propositum est a Linnaeo (1737) in prima Generum Plantarum libro editione.
[recensere] Notae
 |
Haec stipula ad biologiam spectat. Amplifica, si potes! |
