Gladiator

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen yellow.svg -2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
"Pollice verso" mors gladiatoris victi a spectatoribus spectatricibusque in hac imagine anni 1872 postulatur. Iuvenalis refert, quod "pollice verso" mors postulabatur, sed hodie nescimus quo modo pollix versus erat.

Gladiator (-is, m.) tempore Romano fuit homo artis gladio pugnandi peritus, qui praesertim in amphitheatro (e.g., Colosseum) nonnumquam usque ad mortem animi causa munere perfungebatur. Fuerunt nonnulla gladiatorum genera. Pugnabant retiarii sine parma sed galera, rete, pugione tridente; secutori scuta et pugione; hoplomachi clipeo, hasta, pugione; thraeces rectangula parma et sica supina; murmillones provocatoresque scuto et gladio; andabatae caecae; laqueatores rudentibus, sed non gladiatori videbantur. Non contra homines sed contra animalia pugnabant bestiarii, sed veri gladiatori quoque non videbantur: venationibus perfungebantur. Dimacherii armis duobus pugnabant. Primo ludi gladiatorii munera appellabantur. Mulieres pugnverunt alias provocatrices aut thraecae. Seneca et alii de ludis scripserunt.

De gladiatorum morte[recensere | fontem recensere]

Monumentum gladiatoris Aquilonis nomine in museo Coloniense.

Opiniones differunt de quaestione qua disputatur an sententia "Ave Caesar, morituri te salutant!" regulariter ante proelium a gladiatoribus dicta sit. Solummodo scimus quod haec sententia Claudio Augusto naumachiae editore dicta erat.

Iuvenalis dixit: "Munera nunc edunt et, verso pollice vulgus cum iubet, occidunt populariter." Opinio est quod sic pollex adversus terram directus esset, sed alia opinio est quod adversus iugulum. Spectatores exclamabant: "Iugula!"

Gladiatores missionem rogabant digito indice extenso. Si missio dabatur, spectatores exclamabant: "Mitte!" vel "Missum!". Historicus Germanicus Marcus Junkelmann cum aliis aestimat quod quinto quoque proelio unus numero gladiator necatus erat.

Gladiatores posserunt duobus mitteri, fuerunt "stantes missi" (nullo victore, nullo victo)

Multi gladiatores servi, captivi, et malefactores, et liberi, erunt. Liberi gladiatores propter multas causas fieri voluerunt. Alii feminas, alii argenta, alii dignitatos voluerant. Nos nomena multa mortuorum gladiatorum nescimus. Nos solum nomena illorum praeclarorum gladiatorum noscimus. Munera apud funum Junius Brutus Perrae anno 264 a.C.n. coeperunt. Munera mortuus dignitare habitae erant. Fortunus hospum demonstraverunt et multus pecunius constiterunt. Sanguinus animae cadavunc? gladiatorem biberunt. Munerae sacra ad animas cadaverum et deum orcorum erunt. Ludi munerae vocati sunt. Munerae devotem ad apposerunt. Autem gladiatores non semper ad moriendum pugnaverunt. Multas gladiatores infortunatus in harena abivierunt. Gladiatores qui bene pugnaverunt, consecrare sed semper admissi conservatus sunt. Viri cum fierum gladiatores aoiuverunt. Gladiatores in castris habitaverunt et in ludo pugnare diocre. Gladiatores dei Herculem adoroverunt quod barbaros pugnavit. Hercules barbaros superavit et fero pacis ad patriae. Gladiatores fassae sunt. Lanistae gladiatoram in auctio erunt. Lanistae gladiatorem pro pugnando in harena. Multus animalae infortunatus in harena necabant. Multum gladiatores barri, camelopardali, leones in harena pugnaverunt. Imperatores gladiatorum amicarum erunt. Nero Scipulum voluerunt necare ille. Gladiatores gladium in harena ferrum et pugnaverunt.

Anno 326 Constantinus Magnus ex Christiana sententia spectacula gladiatoria interdixit, sed spectacula usque ad saeculum quintum persistebant.[1]

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Adnotationes[recensere | fontem recensere]

  1. Christophorus Wickham: The inheritance of Rome. A History of Europe form 400 to 1000. Penguin Books, London 2009, p. 261, ISBN 978-0-7139-9429-2.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Baker, Alan. 2001. Gladiator: The Secret History of Rome's Warrior. Novi Eboraci: Thomas Dune Books.
  • Barton, Carlin. 1993. The Sorrows of The Ancient Romans. Princeton: Princeton University Press.
  • Potter, David, et David Mattingly. 1999. Life, Death and Entertainment in the Roman Empire. Ann Arbor: University of Michigan Press.
  • Wiedemann, Thomas. 1992. Emperors and Gladiators. Londinii: Routledge.

Nexus externus[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad gladiatores spectant.


Stipula Haec stipula ad titulum vel ad officium spectat. Amplifica, si potes!