Georgius Žukov
| Georgius Žukov | |
|---|---|
| Георгий Жуков | |
 |
|
| Natus | 1 Decembris 1896 in vico Strelkovka gubernii Calugensis Imperii Russici |
| Obiit | 18 Iunii 1974 Moscuae |
Georgius Constantini filius Žukov (Russice Георгий Константинович Жуков, tr. Georgij Konstantinovič Žukov; 1 Decembris 1896–18 Iunii 1974) fuit ductor exercitus Sovieticus, particeps Belli Orbis Terrarum Primi, Belli Civilis Russici et Belli Magni Patrii, Marescalcus Unionis Sovieticae ab anno 1943, minister defensionis URSS annis 1955–1957.
Tempore Belli Magni Patrii, Žukov fuit socius praetoriorum ductus supremi militaris Sovietici, vicarius primus comissarii popularis defensionis URSS (a die 19 Iulii 1941), vicarius praefecti supremi Iosephi Stalin (a die 26 Augusti 1942). Praeterea fuit praefectus nonnullarum frontium. Die 8 Maii anno 1945 Žukov Berolini ut repraesens Unionis Sovieticae pactum de deditione Germaniae nazisticae subscripsit.
Quater (annis 1939, 1944, 1945, 1956) dignatus est titulo Herois Unionis Sovieticae. Praeterea, multis aliis praemiis affectus est.
Nexus externus [recensere]
 |
Vicimedia Communia plura habent quae ad Georgium Žukov spectant. |
