Genus (grammatica Latina)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Sunt in lingua Latina tria genera, qui indicant nomen substantivum esse aut masculinum (m.), aut femininum (f.), aut neutrum (n.). Nomina adiectiva et participia genere cum nomine substantivo iuncto concordare debent. Ergo villa antiqua (f.), dominus antiquus (m.), templum antiquum (n.).

Genus nominis rei animatae correspondet sexui; itaque Davus, puer, equus sunt masculini; Cassandra, mater, agna sunt femininae.

Genus nominis rei inanimatae ex terminatione dependet; ergo maiore cum difficultate divinari potest. Plerumque nomina primae declinationis, littera a in casu nominativo terminantia, sunt feminina. Nomina secundae declinationis plerumque sunt vel masculina (si litteris -us in nominativo terminant), vel neutra (si litteris -um in nominativo terminant).

Certae categoriae nominum genus proprium habere solent.[1]


Genus indicat verbum temporale quoque, aut activum aut passivum, aut (secundum grammaticos antiquos) neutrum aut deponens. Linguis hodiernis, solemus hoc genus "vocem" dicere.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Index sequens aliqua exempla ex grammatica Gildersleeve capit.


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!
Bullet yellow.png Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.