Gaius Iulius C.f. Iullus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Gaius Iulius C.f. Iullus (nescimus, quando natus, quando mortuus sit) senator Romanus saeculi quinti a.C.n. fuit.

Familia[recensere | fontem recensere]

Filius erat Gaii Iulii Iulli consulis anni 489 et frater Vopisci Iulii C.f. Iulli, consulis anni 473.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Anno 482 ipse consul creatus est et 451 a.C.n. inter decemviros legibus scribundis electus est. Ememplum iustitiae Ciceroni fuit, quod summam potentiam non abuteretur[1]. Anno 449 a. C.n. frustra de pace cum plebe in montem Aventinum secessa egit[2].

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Cicero, de re publica II 61; Titus Livius III 33,10
  2. Titus Livius III 50,15


Antecessores:
Marcus Fabius K.f. Vibulanus et Lucius Valerius M.f. Potitus (Publicola)
Consul
482 a.C.n.
cum
Quinto Fabio K.f. Vibulano
Successores:
Kaeso Fabius K.f. Vibulanus et Spurius Furius Fusus (Fusius)