Latinitas inspicienda

Expositio

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere


Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.
Quapropter rogamus ut corrigas praecipue introductionem, formam, nexusque et intravicos et intervicos.

Expositio est factum relinquendi infanti et deserendi Fato vel nutui divino. Expositio in antiqua fabula persaepe accedit in locis desertis, tamen, infantes Romanis tempibus saepe expositi sunt in acervis fimi, et servati sunt a praeterientibus. Exposito (saltem Romanis mentibus) differebat humano sacrificio vel caede: si consideravissent eam caedem, non fuissent puri etiam post exponendem infantem. At, quod exponere infantem fuit non proprie necare, manus possunt esse puri a parricidio. Infans sane expositus est si erat muliebris, cum egeat dote et non possit providere parentibus in senectu. Muliebres infantes exposae sunt ut parentes plus possent parare curam ceteris familiae.

Antiqui Aegypti[recensere | fontem recensere]

Antiquus Aegyptus consideratus est externa et perigrina terra a Graecis et Romanis, ubi mores invertae sunt et leges fuerunt novae. In Aegypto caedes infantium non fuit exceptio: re vera, caedes infantium (cum expositione) fuit illicitus. Aegyptii non exposuerunt infantes. Mos visus est ei esse caedes, et putaverunt eum esse morem Graecum. Aegyptii saepe invenerunt servaveruntque expositicios infantes, adoptantes eos suos, vel accipientes servos. Tamen, servi expositicii qui demonstati sunt esse ingenui possunt educi ex dominis. Erepto expositicio saepe data est nomen “Kopreus,” valens “ex fimi monte.”

Carthago[recensere | fontem recensere]

Non est scriptum de Punicii expositione infantum. Fuerunt, tamen, magni colles ambustorum infantum ossum. Putatur (testatam a compluribus classicis locis, Kleitarcho et Diodoro Siculo non exceptis) Punices facitare sacrificium infantium, praesertim tempis extremi difficultorum. Tamen, plurimi illorum ossum videntur fuisse minimis infantibus, qui fortasse perierunt propter naturales causas (et sane in magnis numeris.) Illa iudicia faciunt controversiam utrum Punicii sacrificarent fetus anniu.

Graecia[recensere | fontem recensere]

Contraversia sequitur etiam in Graecia a more expositionis. Primum, non scitur quatenus Graeces exposueri infantes. Isocrates accusat urbes sceleris “ekbolas” infantium, significans expositionem esse non omino approbatam Athenis. Nonullae leges prohibent expositionem infantum, admonentes ut fieritur alibi. Tamen, scriptores, ut Aristoteles vident populos qui educant omnes infantes (Etruscani, Judaei, et Aegyptii) cum perturbatione et considerant eos esse singulares. Ante tempo Alexandri Magni constat expositionem esse cottidianam. Videtur sane feminas exponeri saepius mares, ex litteratis, sed non potest certo demonstrari. In plurimis Polisi, pater constituit utrum exponeret infantem an non, tamen Spartae consilium patrum decrevit necare infantem iacendie eum ex monte Tagetos vel.

Romae[recensere | fontem recensere]

Expositio fuit frequens Romae, totiens ut familiae essent perpaucae, et non nulli historici attribunt occasum et casum Romani imperii in defectione populi propter contraceptionem et expositionem. In littera a Romano habitnte in Aegypto ad sororem scripta est: “Si-fortuna!-pareas progeniem-si sit masculus, sine eum vivere; si sit muliebris, expone.” Quamquam feminae expositae sunt, ut fama est, plus maribus, non expositae sunt totiens ut esset testimonium inopiae feminae in Romano imperio. Lex quaedam decrevit infantes cum vitiis debere exponeri, ut vitia non manerent Romae. Iudicium exponendi infantis fuit pateri familias. Obstetrix ponit infantem in solo statim, postquam liberavit eum: si pater tollat, accepiatur in familia. Si non, tum ponuerunt in parvam matellam et deseruerunt extra ianuam, ubi fortasse servaretur et adhiberetur servitia.

Illustria Exempla[recensere | fontem recensere]

In Christianis Temporibus[recensere | fontem recensere]

Antiqui Christiani scriptores et defensores prohibent necandos infantes, putant mortes esse caedes. Imperio facto Christiano, expositio infantium reprehensa. Imperator Constantinus putat eam esse peccatum, et facta est illicita 374 C.E. Vero, expositio fuit supplicio capitis, quamquam etiam accidit saepe. Prima aetate Christianismi, Christiani, cum Judaeis, servaverunt expositicos infantes.

Bullet blue.png De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.