Echo (mythologia)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Vide etiam paginam discretivam: Echo (discretiva)

Echo. Pictura ab Alexandro Cabanel picta.

Echo[1] (Graece: Ἠχώ, forma prosopopoeica verbi q.e. ἠχή 'sonus') est oreas, nympha montana mythologiae Graecae. Echo suam vocem amabat. Postremo Narcissum, praestantem adulescentem, adamavit.

Tradit fabula Echo, nympham eximiae pulchritudis, saepe de Iunone, Iovis uxore et deorum regina, contumelias dixisse. Quam ob causam Echo deae maxime invisa erat. Itaque statuit Iuno tam impudentem loquacitatem coercere et linguam puellae oppressit. Echo nec surda nec muta erat sed, ubi vocem audivit, solam ultimam syllabam ore suo iterabat nec verba integra pronuntiare valebat. Sic Narcissi amorem deperdidit, quippe qui balbam puellam respueret. Tunc nympha in speluncam inter montes sitam confugit neque umquam inde in lucem evasit. Ibi dolor miseram puellam confecit et consumpsit: corpus macie evanuit, ossa in saxa conversa sunt, et sola vox tam formosae virginis superstes est.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Ov., Met. 3.358sq.


stipula Haec stipula ad mythologiam spectat. Amplifica, si potes!