Dioecesis Orientis
E Vicipaedia
Dioecesis Orientis Dioecesis Romana a Diocletiano imperatore condita erat.
Index |
Situs [recensere]
Oriens Diocesis, quae ipsa pars Praefecturae Orientis erat[1], partem imperii ad Regnum Persarum vergentem et primis annis etiam Dioecesem Aegypti continebat.
Provinciae [recensere]
- Arabia
- Cilicia (postea divisa in partes duas)
- Cyprus
- Isauria
- Mesopotamia
- Osrhoene
- Libya inferior
- Libya superior
- Syria Coele
- Syria Phoenice
- Palaestina (postea divisa in partes tres)
- Theodorias (anno 528 condita)
Provinciae Aegypti anno 370 ab imperatore Valente in novam dioecesem Aegypti (vide supra) redactae sunt:
Historia [recensere]
Haec regio Imperii Romani saepe reformata (vide supra) ad annum 640 manebat, cum Saraceni hanc partem expugnarent.
Administratio [recensere]
Dux dioecesis aliter ac Vicarii aliarum Dioecesium Comes orientis[2] nominatus est et Antiochiae regnabat.
Comites orientis [recensere]
Comites orientis inter alios et hi fuerunt:
- Quintus Flavius Maesius Egnatius Lollianus annis 330 - 335
- Flavius Felicianus, anno 335
- Fabius Aconius Catullinus Philomathius ante annum 338
- Marcus Maecius Memmius Furius Baburius Caecilianus Placidus, anno 338
- Flavius Domitius Modestus annis 358 - 362
Vide etiam [recensere]
Notae [recensere]
- ↑ Alexander Demandt, Geschichte der Spätantike, Monachii 1998, p. 216
- ↑ Notitia dignitatum orient. 22