Declinatio secunda
E Vicipaedia
Declinatio secunda est flexus nominum, quae in litteram o in dativo et ablativo casibus singularis numeri exeunt.
| Declinatio secunda | ||||
|---|---|---|---|---|
| masculina | neutra | |||
| Singularis | Pluralis | Singularis | Pluralis | |
| Nominativus | dominus | dominī | templum | templa |
| Vocativus | domine | dominī | templum | templa |
| Accusativus | dominum | dominōs | templum | templa |
| Genitivus | dominī | dominōrum | templī | templōrum |
| Dativus | dominō | dominīs | templō | templīs |
| Ablativus | dominō | dominīs | templō | templīs |
| Locativus | dominō | dominīs | templō | templīs |
Omnia verba masculina in declinatione secunda non finit in -us. Sunt verba ut in -er finit, quae 'mater' (-tri), 'liber' (-bri), et aliqua altera verba, quod 'vir' ('viri' in casus genetivus). Hae verba ut verba quae in -us finit, etiam quae tabulam supram declinantur.
