Roman numeral 10000 CC DD.svg

Dada

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Marcellus Duchamp, Fons, 1917. Photographema Alfredi Stieglitz.
Rrose Sélavy, alter ego Marcelli Duchamp, Dadaistae celeberrimi.
Museum Dada Janco, ex Marcello Janco appellatum, in oppido Ein Hod Israelis.

Dada, sive Dadaismus, fuit motus artis avant-garde Europaei saeculo vicensimo ineunte mromotus. Multi postulant Dadam Turici in Helvetia coepisse anno 1916, unde Berolini mox percrebuit, sed summa Dada Novi Eboraci anno superiore fuit, anno 1915.[1] Apud The Language of Art Knowledge Donae Budd legitur:

Dada ex responso negante horroribus Belli Orbis Terrarum natum est. Hic motus inter civitates a grege artificum et poetarum cum Cabaret Voltaire Turici consociatorum coeptus est. Dada rationem et logicam negavit, nugas, irrationalitatem, et intuitum magni aestimans. Origo nominis Dada non est manifesta; nonnulli credunt id esse vocabulum nugatorium. Alii tenent id ex da, da ('ita, ita' in Dacoromanice significantium) oriri, verbo a Tristano Tzarae et Marcello Janco artificibus Romanianis crebro adhibito. Alia coniectura adfirmat nomen Dada per congressionem gregis factus esse cum culter chartaceus in dictionarium Francicum-Theodiscum insertus ad dada, vocabulum Francicum pro harundine casu indicaret.[2][3]

Motus praecipue se cum artibus oculorum, litteris, poesi, edictis artis, doctrinis artis, theatro, et designatione graphica implicavit, et eius animum civilem contra bellum intendit in obtinentibus artis normis per opera culturalia contra artem reiectis. Dada, praeter bellum reprehensum, contra habitus bourgeois fuit, se in rebus civilibus cum sinistro rerum novarum cupido coniungens.

Novum Eboracum[recensere | fontem recensere]

Sicut Turicum, Novum Eboracum pro refugio fuit scriptorum et artificum bellum Europaeanum fugientium. Marcellus Duchamp et Franciscus Picabia non ita multo postquam a Francia advecti erant, in Man Ray, artificem Americanum inciderunt. Ante 1916, hi tres centrum agitationum extremarum contra artem in Civitatibus Foederatis fuerunt. Beatrice Wood, Americana quae in Francia rebus variis studuerat, se cum eis mox coniunxit; pariter Elsa von Freytag-Loringhoven. Arthurus Cravan, conscriptionem militarem in Francia fugens, ad tempus aderat. Multum eorum agitationis in 291, pinacotheca Alfredi Stieglitz, et in domu Gualterii et Ludovicae Arensberg nisum est.

Poesis, musica, sonus[recensere | fontem recensere]

Dada magnum non solum apud artes oculorum et litterarum potuit, sed se in sonos et musicam extendit. Curtius Schwitters poemata excogitavit quae poemata sonorum appellavit, cum Franciscus Picabia et Georgius Ribemont-Dessaignes musicam Dada componerent, quae in Festo Dada, Lutetiae die 26 Maii 1920 habito, peracta est. Ervinus Schulhoff, Ioannes Heusser, Albertus Savinio, aliisque compositores musicam Dada appellatam fecerunt, cum Sexviri notissimi, participibus motus Dada adiuvantibus, vicissim facerent ut sua opera in conventibus Dada peragerentur. Praeterea, Ericus Satie notiones Dada per suum curriculum leviter attigit, sed se cum impressionismo musico praecipue consociavit.

In prima re Dada edita, Hugo Ball "orchestram balalaikarum" descripsit quae "suavia carmina vulgaria psallerat." Musica Africana et iaz in conventibus Dada saepe audita sunt, reditum ad naturam et primitivismum simplicem significantia.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Mario de Micheli, Las vanguardias artísticas del siglo XX (Alianza Forma, 2006), 135–137.
  2. Anglice: "Dada was born out of negative reaction to the horrors of World War I. This international movement was begun by a group of artists and poets associated with the Cabaret Voltaire in Zurich. Dada rejected reason and logic, prizing nonsense, irrationality and intuition. The origin of the name Dada is unclear; some believe that it is a nonsensical word. Others maintain that it originates from the Romanian artists Tristan Tzara's and Marcel Janco's frequent use of the words "da, da," meaning "yes, yes" in the Romanian language. Another theory says that the name "Dada" came during a meeting of the group when a paper knife stuck into a French-German dictionary happened to point to 'dada', a French word for 'hobbyhorse'.
  3. Dona Budd, The Language of Art Knowledge (Pomegranate Communications, Inc.).

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Archives Dada / Chronique. 2005. Lutetiae: Hazan.
  • Ball, Hugo. 1996. Flight Out Of Time. Berkeleiae et Angelopoli: University of California Press.
  • Jones, Dafydd. 2014. Dada 1916 in Theory: Practices of Critical Resistance. Liverpool: Liverpool University Press. ISBN 9781781380208.
  • Biro, M. 2009. The Dada Cyborg: Visions of the New Human in Weimar Berlin. Minneapoli: University of Minnesota Press. ISBN 0816636206.
  • Dachy, Marc. 1989. Journal du mouvement Dada 1915-1923. Genève: Albert Skira.
  • Dada & les dadaïsmes. 1994. Folio Essais, 257. Lutetiae: Gallimard.
  • Jovanov, Jasna. 1999. Demistifikacija apokrifa: Dadaizam na jugoslovenskim prostorima. Novi Sad: Apostrof.
  • Dada, la révolte de l'art. 2005. Lutetiae: Gallimard / Centre Pompidou, Découvertes n° 476.
  • Dada, catalogue d'exposition. 2005. Centre Pompidou.
  • Durozoi, Gérard. 2005. Dada et les arts rebelles. Lutetiae: Hazan, Guide des Arts.
  • Gammel, Irene. 2002. Baroness Elsa: Gender, Dada and Everyday Modernity. Cantabrigiae Massachusettae: MIT Press.
  • Hoffman, Irene. Documents of Dada and Surrealism: Dada and Surrealist Journals in the Mary Reynolds Collection. Ryerson and Burnham Libraries, The Art Institute of Chicago.
  • Huelsenbeck, Richard. 1991. Memoirs of a Dada Drummer. Berkeleiae et Angelopoli: University of California Press.
  • Jones, Dafydd. 2006. Dada Culture. Novi Eboraci et Amstelodami: Rodopi Verlag.
  • Lavin, Maud. 1993. Cut With the Kitchen Knife: The Weimar Photomontages of Hannah Höch. Portu Novo: Yale University Press.
  • Lemoine, Serge. Dada. Lutetiae: Hazan, coll. L'Essentiel.
  • Lista, Giovanni. 2005. Dada libertin & libertaire. Lutetiae: L'insolite.
  • Melzer, Annabelle. 1976, 1994. Dada and Surrealist Performance. Baltimorae et Londinii: PAJ Books, ser. Baltimore and London: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0801848458.
  • Novero, Cecilia. 2010. Antidiets of the Avant-Garde: From Futurist Cooking to Eat Art... University of Minnesota Press.
  • Richter, Hans. 1965. Dada: Art and Anti-Art. Londinii: Thames and Hudson.
  • Sanouillet, Michel. 1965, 1993. 2005. Dada à Paris. Lutetiae: Jean-Jacques Pauvert.
  • Sanouillet, Michel. 2009. Dada in Paris. Cantabrigiae Massachusettae: MIT Press.
  • Schneede, Uwe M. 1979. George Grosz, His life and Work. Novi Eboraci: Universe Books.
  • Verdier, Aurélie. 2005. L'ABCdaire de Dada. Lutetiae: Flammarion.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Dadam spectant.
Edicta