Conventio de Statu Exsulum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Conventio de Statu Exsulum est pactio internationalis a Consociatione Nationum ad ius asyli exsulum vel homines sine patria qui minas vitae vel libertatis pro sua gente, religione, opinione politicae, vel attributo ad propriam socios spondendum Genevae die 28 Iulii 1951.

Hae Praefacio cooperationem internationalem ex Universa Iurum Humanorum Declaratione (Articulo 14) et humanitarismo ad salvationem exsulum et contra discordiam Civitatum, et expressione in Articulo I, quae est "res facta est infra anno 1951" de definitione exsulum, omissa est a Protocollo Anno 1967.[1]. Inter alia, Articulus XXXI postulat Civitatibus ad exsules non poenam dari de sua residentia illegali fugae minais sua vitae vel libertatis causa. Et Articulus XXXII exclusionem vel respuendum exsulum ad civitates ubi suae vitae vel libertates priveri potest. Apud hanc Conventionem, Curator supremus Consociationis Nationum pro Exsulibus missionem suam facit.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Protocollum Anno 1967 ad Conventionem de Statu Exsulum