Computatio radiocarbonica

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Computatio radiocarbonica[1] sive methodus 14C est ratio qua rei cuiusdam corporeae aetas adsignari possit ex relativa carbonii isotoporum copia. Ob hanc causam computatio radiocarbonica est modus datandi res archaeologicas.

Methodus inter 1945 et 1955 a chemico americano Willard Frank Libby progressus est, qui hac inventione Praemium Nobelianum anno 1960 vicit.

Methodus 14C permittit determinationem aetatis materialium organicae originis (ossium, lignorum, textilium fibrarum, seminum, ligneorum carboniorum). Tempus est absolutum, id est in calendarii annis, et materialia aetatis inter 50.000 et centum annos inclusae determinari possunt. Praecipuae methodus in Archaeologia utetur ad tempus adsignandum repertis, qui in materia organica, id est qui continent carbonii atoma.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Pekkanen, Tuomo & Pitkäranta, Reijo, Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum (Helsinki: SKS, 2006), s.v. radiohiiliajoitus.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Vide etiam[recensere | fontem recensere]


stipula Haec pagina est stipula. Amplifica, si potes!