Classis spectralis
E Vicipaedia
Index |
[recensere] Classificatio Harvardiana
Classificatione Harvardiana, stellae dividuntur in classes O—B—A—F—G—K—M—C—S. Plerumque communes sunt stellae classium O—B—A—F—G—K—M, quae appellantur "stellae normales," sed stellae classium C—S (atque R, N, T, L) sunt "stellae peculiares," hoc est stellae quae spectrum "peculiare" habent.
[recensere] Tabula classium
| Classis | Temperatura | Color verus | Coror visibilis[1][2] | Massa (in massis Solis) |
Radius (in radiis Solis) |
Luminsoitas | Lineae Hydrogenii | % e stellis seriei capitalis |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| O | 30,000–60,000 K | Caeruleus | Caeruleus | 60 M☉ | 15 R☉ | 1,400,000 L☉ | debiles | ~0.00003% |
| B | 10,000–30,000 K | albus-caruleus | albus caerleus albusque | 18 M☉ | 7 R☉ | 20,000 L☉ | medii | 0.13% |
| A | 7,500–10,000 K | Albus | Albus | 3.1 M☉ | 2.1 R☉ | 80 L☉ | lucidi | 0.6% |
| F | 6,000–7,500 K | ochroleucus | albus | 1.7 M☉ | 1.3 R☉ | 6 L☉ | medii | 3% |
| G | 5,000–6,000 K | flavus | ochroleucus | 1.1 M☉ | 1.1 R☉ | 1.2 L☉ | debiles | 8% |
| K | 3,500–5,000 K | aurantinus | rutilis | 0.8 M☉ | 0.9 R☉ | 0.4 L☉ | admodum debiles | 13% |
| M | 2,000–3,500 K | Ruber | flammeus | 0.3 M☉ | 0.4 R☉ | 0.04 L☉ | admodum debiles | >78% |
[recensere] Classificatio Yerkes
Factor supplementaruis afficiens in characterem spectri est densitas stratorum exteriorum stellae, dependens a massa et densitate stellae, hoc est a luminositate. Admodum a lumnositate SrII, BaII, FeII, TiII dependunt, propterea est differentia spectrorum stellarum gigantum et pumilionum aequalibus classibus Harvardianis.
Ha clssificatione stella habet classem luminocitatis:
- I Supergigantes
- Ia-0 hypergigantes vel lucidissimi supergigantes
- Ia lucidi supergigantes, e.g. Deneb (spectrum A2Ia)
- Iab Supergigantes mediocriter lucidi
- Ib minus lucidi gigantes, e.g. Betelgeuse (spectrum M2Ib)
- II Lucidi gigantes
- IIa, e.g.: β Scuti (HD 173764) (spectrum G4 IIa)
- IIab, e.g.: HR 8752 (spectrum G0Iab:)
- IIb, e.g.: HR 6902 (spectrum G9 IIb)
- III e.g.: gigantes
- IIIa, e.g.: ρ Persei (spectrum M4 IIIa)
- IIIab, e.g.: δ Reticuli (spectrum M2 IIIab)
- IIIb, e.g.: Pollux (spectrum K2 IIIb)
- IV subgigantes
- IVa, e.g.: ε Reticuli (spectrum K1-2 IVa-III)
- IVb, e.g.: HR 672 A (spectrum G0.5 IVb)
- V series capitalis
- Va, e.g.: AD Leonis (spectrum M4Ve)
- Vb, e.g.: 85 Pegasi A (spectrum G5 Vb)
- VI suppumiliones (rare)
- VII pumilio alba (rare)
Classificatio Harvardiana definit Abscissam diagrammatis Hertzsprung—Russell, sed Yerkes classificatio — positionem stellae in diagrammate. Supplementaria autem praestantia huius classificationis est possibilitas definendi luminocitatem sellae (spectro cognoto), et propterea possibilitas aestimandi distantionem ad stellam.
Sol, pumilio flava, habet classem spectralem G2V.
[recensere] Exemplaria spectrorum stellarum variarum
[recensere] Vide etiam
Cite error: <ref> tags exist, but no <references/> tag was found

