Calculus infinitesimalis

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Calculus infinitesimalis qui est divisa in partes differentialis et integralis est ars analysis potentissima mathematica cuius notiones principites sunt notio infinitatis notioque limitis. Adhibetur ad dissimilitudinem motuum duorum systematum explicandam. Calculus differentialis de functionibus derivativis tractat, calculus integralis de integralibus. Theorema fundamentale calculi autem dicit derivativum et integrale inversos esse: hoc est, si functio F habet derivativum f, deinde integrale illius f est F. Derivativi inclantes quantitae infinitesimalis sunt. Vidimus hanc in aequationi:

f^{\prime}(x)=\lim_{\Delta x \to 0}\frac{f(x + \Delta x)-f(x)}{\Delta x}

Est acceptam Isaacum Newtonum et Godefridum Leibnitium creaverunt calculum in sedecim centuria anno domini.

Quantitas infinitesimalis significat quantitas minor omnibus quantitatibus realibus; signum usitatum est \epsilon, littera graeca.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Vicilibri Lege de Calculo in Vicilibris.