Bellum Iugurthinum bellum inter Iugurtham, regem Numidiae, et Romam fuit. Sallustius librum de hoc bello cum nomine eodem scripsit.
Sallustius proconsul cum imperio proviniciae Africae novae post victoriam apud Thapsum anno 46 a.C.n. fuit et itaque rem scivit quam neminem alium. Sententiam suam in hanc rem in hoc libro descripsit.
Etiam scribendum est.
[recensere] Progressus belli
Bellum Iugurthinum coepit cum senatores conservati caperent senatum post morem Gaii Gracchi. Iugurtha, filius Regis numidi, timuit ne Romanis deleretur et, eo tempore, senatores erant tam corruptos ut, belli desistendi causa , Iugurtha posset pecuniam dare senatoribus. Cum senators corrupti essent, populus Romanus tamen non erat, ad cui placendo bellum gerendum fuit contra Iugurtham. Consul Metellus, praefectus milites romani, ad Africam venit ut copias iugurthini pugnaret, sed milites romani superantur. Gaius Marius, legatus Metelli, scivit Metellum non sollerem gerenti bello esse, et igitur ad Romam rediit qui sibi multos milites pararet. Denique Copiae Marii milites numidiae superaverunt quod Iugurtha Sullae vinctus traditur, et ab eo ad Marium deductus est. Etsi Iugurtha captus est, Marius nescivit utrum vinctor eo esset an Sulla vinctor esset. Propter hoc, Sullam Marius incepit odisse.
