BACH thema
E Vicipaedia
In musica, thema BACH est ordo tonorum B molle, A, C, B naturale.
Hoc thema tonorum quattuor late adhibetur in compositionibus multis, praecipue in cultu Iohanni Sebastiani Bach. Primum exemplum scitum fuit in compositione Iohannis Petrii Sweelinck; fortasse est ac nescitur re vera, ut hoc thema adhibuit in cultu uno proavorum Iohannis, qui plerique ipsi musici fuerunt.
Cognomen Bach in hoc modo potest transcribier quia in transcriptione Germanica B indicat quae in systematibus alteris est verum B molle, dum H indicat B naturale.
J. S. Bach ipse hoc themate usus est quam subiectum fugae in parte ultima Ars fugae (BWV 1080), opus quod imcompletum tempore mortis Bach (anno 1750) erat. Hoc thema in operibus fugaciter accurrit, sicut in fine quartae variationum canonicarum "De Caelo Alto," BWV 769, sed occasio sua in mensura penultimata de Parvus Labyrinthus Harmonicus, BWV 591, putatur non magni momenti esse. Hoc thema etiam est in Sancti Mattei dolore, in parte ubi chorus "Homo hic fuit filius dei re vera" cantat. In operibus multis, toni B-A-C-H ipsi non sonantur, ac in transpositione thematis apparent.
Habemus fugam pro piano in F maiore quam scripsit unus filiorum Iohannis, probabiliter aut Iohannes Christianus Bach aut Carolus Philippus Emanuelis Bach, quae themate utitur, sed non prius animi reverterent studio Bach in centuria 19 quam hoc themate saepe adhibebatur.
Fortasse quia Bach hoc themate in fugis usus est, alii compositores etiam solent eo uti in transcribendo contrapunctale.
[recensere] Opera in qua hoc thema praecipue adhibetur
Chronologice:
- 1845 - Robertus Schumann: Fuga sex pro organo, pedali pianoforte, vel harmonio, Op. 60
- 1855 - Franciscus Liszt: Fantasia et Fuga super Thema B-A-C-H, pro organo
- 1878 - Nicolaus Rimsky-Korsakov: Variationes in BACH, pro piano
- 1900 - Maximus Reger: Fantasia et Fuga in B-A-C-H pro organ
- 1910 - Federicus Busoni: Fantasia contrappuntistica pro piano (versio prima; seriores anno 1912 et 1922)
- 1911 - Carolus Nielsen: Concerto pro fidiculis et Orchestra (Op. 33/FS 61)
- 1932 - Arturius Honegger: Prélude, Arioso, Fughette pro piano (serios transcripta pro orchestra
- 1932 - Franciscus Poulenc: Valse-improvisation sur le nom Bach pro piano
- 1937-38 - Antonius Vebern: Chordarum Quartum aciei sonorum fundum est thema BACH
- 1952 - Iohannes Coulthard: Variations on BACH pro piano
- 1952 - Luigi Dallapiccola: Quaderno musicale di Annalibera
- 1964 - Arvus Pärt: Collage over B-A-C-H pro chordarum instrumentis, oboe, harpsichordum et piano
- 1974 - Rudolfus Brucci: "Metamorfosis B-A-C-H" pro chordarum instrumentis
- 1976 - Milos Sokola: Passacaglia quasi Toccata on B-A-C-H pro organo
- 1985 - Alfredius Schnittke: Concerto Grosso No. 3
- 1990s - Ronaldus Nelson: Passacaglia (Homage on B-A-C-H) pro grege ventorum
Hoc thema in praetereundo accurrit in operibus multis, sicut Arnoldi Schoenberg Variationes pro Orchestra (1926-28) et Chordarum Quartum No. 3 (1927), Christophi Penderecki Sancti Luci Dolor, Johannis Brahms cadentia primi moti Ludovici van Beethoven Piano Concerto No. 4.
[recensere] Alia themata insignia
- F, E molle, C, B pro Francisco Schubert (F. Schubert)
- E molle, C, B, B molle, E, G pro Arnoldo Schoenberg (Schönberg)
- D, E molle, C, B pro Dmitri Shostakovich (D, Schostakowitsch; vide DSCH)
- Nota in systemate Germanico "Es" est E molle.
- B, E, B, A vel B, A, B, E pro Béla Bartók (Béla Bartók, thema secundum cognizant mos Hungarianum cognomen ante praenomen ponendi.
- C, A, G, E pro Joanni Cage, a Paulina Oliveros[1] et, in compositione "CAGE DEAD", a Simone Jeffes de Penguin Cafe Orchestra.
- A, B molle, B naturale, F pro Alban Berg et Hanna Fuchs-Robettin (A, B, and H, F,), usum est in Berg's Lyric Suite
- A, B molle, E, G, G pro Meta Abegg, inspiratio pro Roberti Schuman Abegg Variationibus, Op. 1
- A, S, C, H, et As, C, H (in notatione anglice A--E-flat--C--B and A-flat--C--B), in Roberti Schumann Bacchanalia. Amica sua, Ernestine von Fricken, in oppido Germanice appellato "Asch" nata est. Haec litterae quoque sunt in nomine Schubert. Operum omnium in huius circulo, fundati sunt una aut alia horum thematum.
