Stella

Vide etiam paginam discretivam: stella

Sol.

Stellae Alpha Orionis seu Betelgeuze photographema per telescopium spatiale Hubble factum.

Classificatio stellarum secundum Morgan Keenan.

Stella (-ae, f) vel astrum (-i, n) vel sidus (-eris, n) in astronomia est sphaera gasii gravitate retenta quae energiam fusione nucleari generat. Sunt multa stellarum genera, quae colore, magnitudine, candore, temperatura, densitate, copia, spatiis temporis rationum nuclearium ceterisque inter se differunt. (Vide ad rem etiam diagramma Hertzsprung-Russell.) Gurgites atri, stellae neutronicae, et pumiliones albae etiam in numero stellarum habentur, quamquam non iam energiam fusione nucleari generant.

Omni in caelo circiter sex milia stellarum oculis videri possunt, sed multo plures sunt. Via lactea, galaxias noster, plus quam 300 000 000 000 stellarum continet. Ob distantias immensas earum cunctae stellae puncta lucis videntur. Solum Sol propior est quo eum orbem videre possimus.

Haec corpora caelestia ex nebulis gasii nascuntur. Stellarum vita stricto sensu inter solum deciens centena milia (stellae maximae) et aliquot miliens deciens centena milia annorum (pumiliones rubrae) durat. Eo tempore in interiore parte stellae, elementa levia fusione nucleari in elementa graviora mutantur. Sic energia generatur (non creatur!) et ruina viribus gravitatoriis inducta prohibitatur. Ubi talis fusio nuclearis non iam fieri potest, stella moritur. Quod manet gurges ater, stella neutronica, aut pumilio alba appellata est.

De massa stellae in momento temporis mortis genus reliquiarum dependet:

• Pumilio alba: si massa stellae moribundae minus quam 1.4 massae Solis est,
• Stella neutronica: si massa stellae moribundae inter 1.4 et 3.2 massae Solis est,
• Gurges ater: si massa stellae moribundae plus quam 3.2 massae Solis est.

Vide etiam

• Astronomia
• Corpus caeleste

Notae

Haec stipula ad astronomiam spectat. Amplifica, si potes!