Astrologia

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.
Quapropter rogamus ut corrigas praecipue introductionem, formam, nexusque et intravicos et intervicos.
Horoscopium calculatum pro die 1 m. Ianuarii anni 2000 hora 12:01:00 a.m. (Zona Horaria Orientalis Americae Septentrionalis) Novi Eboraci in urbe (Longitudine: 074W00'23" - Latitudine: 40N42'51").

Astrologia[1] est futurum praedicendi ars fundata in propositione ubi eventus terrestres affectati sint ab eventibus astrorum. Species divinationis habetur, similis augurio, quae astris loco animalibus utitur. Qui astrologiam colit astrologus dicitur.

Astrologia conatur condiciones homini cuidam prosperas divinare quibus homo laetitiam suam suique maximare potest res faciendo secundum futuras positiones astrorum in caelo et praeteritas positiones cum natus esset vel aliae res speciales factae essent. Ad rem et condiciones optimas dividandas charta specialis appellata horoscopium usurpatur, horas et positiones astrorum monstrans.

Usque hodie nemo opinatam praedicendi postestatem demonstrare potuit. Quamobrem, magia cum scientia astronomica confundente, scientia generaliter non putatur.

Astrologia Romam penetravit, quod illa alia terra praesertim Graeciam vicit. Propositum, autem, certe non beningne excipiebatur eadem ac aliae philosophia. Astrologi vel expulsi sunt Roma 139 anno ante Christum. Utrum atrologi autem identidem aut reverterunt aut numquam discesserunt. Ex octove ad tredecim constitutiones expulsendi pronuntiebantur de morte Iulii Caesaris (44 BCE) ad Marcum Aurelium (180 CE).

Militia astrologia usa est, apud duces Gaium Marium et Lucium Cornelium Cinnam. Astrologia usurpata duci convalidando cum populo. Augustus suam genesem vulgavit et nummos gerentes suum lunae omen (Capricornum) cudit. Tiberius, qui erat successor Augusti, erat astrologus. Rhodi dum exsulavit astrologiam didicit. Magister Tiberii, qui nominabatur Thrasyllus, librum Pinax de astrologia scripsit. Igitur, putemus imperium Romanum astrologiam quidem complexum esse, sed dolum non toleravisse. Nam cum varii astrologi quendam obtinere requum narravissent, Tiberius ipse astrologos Roma expulit. Rogavi me num Tiberius esset simulator.

Romani imperatores quoque expulerunt astrologos ut astrologiam sibi coeceret. Nam astrologiam validum instrumentum abditae cognitionis petendae causa videbant. Astrologia autem numquam erat unicus aditus faciendorum gravium consiliorum, sicut in Babylonia.

Claudius Ptolemaeus modernae hesperiae astrologiae pater videtur. Tetrabiblos, qui sum gravissimus liber de astrologia, scripsit. Claudius Ptolemaeus adgnovit terram esse centrum caeli, sole, luna, et aliis astris circumeuntibus. Cum hypothesis eius confutata sit, astrologi locos et motus caeli theoria computant.

Claudius Ptolemaeus disciplinam planetarum et stellarum composui. Item, omina zodiaci confecit. Liber omina zodiaci explicat. Claudius Ptolemaeus mathematicas consecutiones saeculis, et gentibus non singulis hominibus, defixit. Aliud volumen Tetrabiblos locos et motus caeli afficientes tempestatem terrae confert.

Tandem, tertius liber astrologiam singulo cuidam homino explicat. Quisquam rogat quid suum omen declaret. Claudius Ptolemaeus suasit ut omen hominis defluat conceptu. Itaque, apud astrologum, hic dies formam lunae et motum astrorum definivit. Interim, cum dies conceptus sit valde difficilis definitu, dies ortus usurpata saepe. Apud opus huius astrologi, sol et Saturnus sunt patrii et luna et Venus sunt maternae.

Claudius Ptolemaeus defecit affirmare incessum aequinoctialis. Hoc erratum maximum uitium operis putatum est. Interim, etiam multis erratis, Tetrabiblos est valde concupiscibilis.

Debemus gratias agere Romanis, quod astrologiam ,item, illi acceperunt.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad astrologiam spectant.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Ebbe Vilborg. Norstedts svensk-latinska ordbok. Editio secunda ab anno 2009. Alium verbum dictionarium dicit "ex astris divinatio" est.