Apollonius Molon

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Arx (Acropolis) Rhodi — in parte posteriore ruinae templi Apollinis.

Apollonius Molon[1] (Graece Ἀπολλώνιος ὁ τοῦ Μόλωνος[2] et Ἀπολλώνιος ὁ Μόλων[3]) fuit iuris consultus, grammaticus et in primis rhetor Graecus, qui saeculo primo a.C.n. Rhodi floruit. Molo[4] — quo nomine etiam appellabatur[5]Alabandae in Cariae urbe natus erat.

De vita[recensere | fontem recensere]

Apollonius Molon a puero ad rhetoris officium adspirabat Menecle, rhetore Alabandensi, usus doctore. Finitis studiis Rhodum in insulam propinquam migravit, quae tum celeberrima rhetoricae, grammaticae et philosophiae sedes erat. Ibi artem rhetoricam docere coepit. Inter suos discipulos numerabat Gaium Iulium Caesarem et Marcum Tullium Ciceronem.[6]

Quibus de rebus scripserit[recensere | fontem recensere]

Molonem complures libros artem rhetoricam tractantes scripsisse cognovimus,[7] inter quos librum de ornamentis rhetoricis disserentem.[8] Etiam orationes suas ad usum discipulorum edidisse, neque grammaticam quidem praeterisse videtur. Satis enim compertum habemus Molonem Homerum tractasse commentario, qui cum observationes rhetoricas tum explanationes allegoricas complectebatur,[9] quarum specimen a Porphyrio, philosopho neoplatonico, datum est ex nono carmine Iliadis.[10] Molo etiam adversus philosophos scripsit. Quid illo libro contineretur, parum compertum habemus, sed credi potest eum philosophorum maximos, sicut Socratem et Platonem, reprehendisse.[11]

Multis philologis persuasum est Molonem libellum contumeliosum in Iudaeos scripsisse,[12] sed hoc parum certum est. Quae omnia de hac re scimus, Iosephus libello Contra Apionem inscripto narravit, nec scimus, qua ex causa dixerit Molonem in Iudaeos invectum esse. Itaque sunt qui arbitrentur Iosephum voluisse Molonem denigrare, quem ceteroqui infamare cupire videtur.[13] Praeterea sunt qui putent Molonem non in Iudaeos invectum esse sed potius in Posidonium, philosophum Stoicum, quem sibi aequalem Rhodi vigentem aemulabatur.[14] Fortasse Molo gallus in sterquilinio esse voluit: cum Posidonius se sapientiam et ingenium Iudaeorum admirari dixit, Molo ne unum quidem inventum ab istis barbaris factum esse respondit.[15] Prout invectiones Moloniae ad Posidonium pertinebant, fieri potest, ut non in Iudaeos sed in philosophos odium suum hoc modo patefaceret.


Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Quint. inst. 3.1.16.
  2. Plut., Cicero 4.
  3. Iosephus, contra Apionem 2.145.
  4. Quae de hoc homine sui temporis claro cognovimus pauca et exigua apud Brzoska (1895) et Bar-Kochva (2010: 471-477) inveniuntur.
  5. Val.Max. 2.2.3.
  6. Plut., Caesar 3.1, Cicero 4.5-6; Suetonius, Divus Iulius 4.
  7. Quint., inst. 3.1.16.
  8. Phoebammon, De figuris 1.44. Brzoska (1895: 142).
  9. Bar-Kochva (2010: 475).
  10. Porph., quaestionum Homericarum ad Iliadem pertinentium reliquiae 1.126-127 Schrader; Bar-Kochva (2010: 474 n. 12) summarium satis bonum praebet.
  11. Cic., de or. 1.75; Scholia in Aristophanem 1.3.1: Scholia vetera in Nubes 144; Diogenes Laertius vitae philosophorum 3.34. Bar-Kochva (2010: 475).
  12. Eusebius, Praeparatio evangelica 9.19.1-3. Feldman (1998: xv, 106, 121, 230, etc.).
  13. Bar-Kochva (2010: 473).
  14. Bar-Kochva (2010: 477).
  15. Bar-Kochva (2010: 497-501).

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Fragmenta[recensere | fontem recensere]

Investigationes[recensere | fontem recensere]

  • Bar-Kochva, Bezalel (2010) The image of the Jews in Greek literature: the Hellenistic period. Berkeley (California): University of California Press. (Hellenistic culture and society, 51.)
  • Bruwaene, M. van den (1958) Cicero's leerjaar op Rhodos. Hermeneus 30: 65-71.
  • Brzoska, Julius (1895) Apollonios (#85). RE II 1: 141-144.
  • "Molon (2)" in Konrat Ziegler, Walther Sontheimer, edd. Der kleine Pauly: Lexikon der Antike (Monaci: Artemis, 1975; DTV, 1979)


David's face Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!