Antiquus Oriens Medius

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Charta locatrix spatii Orientis Medii antiquitate digesti. Anglice signata.

Antiquus Oriens Medius est spatium temporis Antiquitatis, Mesopotamiae, Anatoliae, Iraniae, Aegyptique proprium, praecipue inter finem praehistoriae (aetate Chalcolithica; ad 4500 a.C.n.) et Antiquitatem Classicam (saeculo quinto a.C.n.). Regio quae Mesopotamiam, Syriam, Palaestinamque comprehendit "luna fertilis" appellari solet.

Antiquus Oriens Medius diu dicitur "cuna civilizationis" quia ibi primae urbes, leges, scripturae, et civitates ortae sunt. Itaque ars bellica, mathematica, et astronomia in eo tempore primum cultae sunt.

Culturae Archaeologicae[recensere | fontem recensere]

In Mesopotamia chronologia media[recensere | fontem recensere]

Neolithicum et Chalcolithicum[recensere | fontem recensere]

Aetas Aenea prisca[recensere | fontem recensere]

Aetas Aenea media[recensere | fontem recensere]

Aetas Aenea posterior[recensere | fontem recensere]

Aetas Ferrea[recensere | fontem recensere]

In Anatolia[recensere | fontem recensere]

Neolithicum et Chalcolithicum[recensere | fontem recensere]

Aetas Aenea[recensere | fontem recensere]

Aetas Ferrea[recensere | fontem recensere]

In Levante[recensere | fontem recensere]

Epipalaeolithicum[recensere | fontem recensere]

Neolithicum et Chalcolithicum[recensere | fontem recensere]

Aetas Aenea[recensere | fontem recensere]

Aetas Ferrea[recensere | fontem recensere]

Linguae[recensere | fontem recensere]

Medio Oriente Antiquo erant permultae linguae, multae tandem in cuneiforme scriptae, sed paucae linguae abecedario. Aegypto praecipui sunt scriptura hieroglyphica. Pars maior linguarum fuerunt semiticae, sed aliarum nescimus coniunctiones.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]