Amycus
In mythologia Graeca Amycus erat gigas[1], filius Posidonis et nymphae Meliae, et rex Bebrycum in litore Asiatico Propontidis. Advenas persequebatur et patri suo immolabat ex alta rupe in mare praecipitando, nisi si qui valido corpore ac fortes erant, eos ad pugilatum provocabat ac sic necabat. Silva erat prope mare ubi capita sic caesorum hominum ordine collocata videre posses.
Tandem Argonautis in eius regnum perventis a filio Iovis Polluce pugilatu victus et interfectus est. Unus poeta Graecus Theocritus diversam traditionem sequitur : victus apud eum sed non occisus est Amycus. Tantum per patrem iurare coactus est se numquam in posterum talia facinora perpetraturum.
Haec fabula plurimas similitudines cum Antaei praebet. Argumentum fuisse videtur fabulae Sophocleae hodie deperditae, cui titulus "Amycus".
De aliis Amycis.[recensere]
Hoc eodem nomine poeta Ovidius utitur ad centaurum quendam designandum[2]. Item in Aeneide pluribus locis Vergilius Troianos quosdam sic nominat[3].
Notae[recensere]
- ↑ Valerius Flaccus IV,200. Ibid. IV,149 : "vasto qui vertice nubila pulset".
- ↑ Metam. XII,245.
- ↑ I,221. IX,771. X,704. XII,509.
Fontes.[recensere]
- Apollonius Rhodius, libro secundo Argonauticon
- Hyginus, Fabulae 17.
- Theocritus, Idyllium XXII.
- Valerius Flaccus, libro quarto Argonauticon 99-343.
