Alfredus (rex Anglorum)

Denarius Alfredi in urbe Londinio incusus

Alfredus (Anglosaxonice: Ælfrēd; natus in Wantage inter annos 847 et 849; mortuus 899) fuit rex Occidentalium Saxonum et, ut ipse dictitabat, Anglorum omnium. Fuit etiam scriptor scriptorumque linguae Anglosaxonicae fautor.

Vita

Alfredus fuit quartus filius Ethelwulfi regis Occidentalium Saxonum. Anno 868 in matrimonium duxit Ealhswitham, e stirpe regum Merciae. Mense Aprili anni 871, fratre Ethelredi mortuo, Alfredus factus rex. Circa annum 886 incepit se appellare regem Anglorum, regem Anglorum et Saxonum, regem Angul-Saxonum. Mortuus est die 26 Octobris 899.

Fortuna

Statua Alfredi Magni Wintoniae ab Hamone Thornycroft saeculo XX ineunte facta

Denarius Alfredi: AELFRED REX SAXONUM

Ab historicis Anglis saeculi XVII Alfredus cognominatus est "Magnus".

Opera Alfredi et scriptorii sui

• Codex legum Alfredi
• Chronicorum Anglosaxonum vetustissimus textus
• Versiones Anglosaxonicae:
  • Dialogi Gregorii I
  • Regula pastoralis Gregorii I
  • Historiae adversum paganos Orosii cum supplementa nova de navigationibus Ohtherii et Wulfstani
  • Historia ecclesiastica gentis Anglorum Bedae
  • De consolatione philosophiae Boethii
• Carmina Boethii versibus allitteratis redacta (Anglice: Lays of Boethius)
• Anthologia (Anglosaxonice: Blostman)

Fontes de vita et regno Alfredi

• Asserii De rebus gestis Alfredi
• Chronica Anglosaxonum
• Ethelwerdi Chronica

Bibliographia

• The Old English Orosius ed. Janet Bately. Londinii: Oxford University Press, 1980. (Early English Text Society, S.S., 6)

Antecessor: Ethelredus I	Rex Occidentalium Saxonum 871–899	Successor: Eduardus
Antecessor: Nemo	Rex Anglorum circa 886–899