Aglaia
E Vicipaedia
Vide etiam paginam discretivam: Aglaia (discretiva)
| Aglaia | |
|---|---|
| Aglaia odorata | |
| Taxinomia | |
| Regnum: | Plantae |
| (inordinata): | Angiospermae |
| (inordinata): | Eudicotyledones |
| (inordinatus): | Rosidae |
| Ordo: | Sapindales |
| Familia: | Meliaceae |
| Genus: | Aglaia F.Allam. |
| Species | |
|
Vide commentarium. |
|
Aglaia est genus plus quam centum specierum familiae Meliacearum. Hae arbores sunt endemicae in tropicis et subtropicis Asiae Meridio-Orientalis, Australiae Septentrionalis, Oceanique Pacifici silvis. Aliae lignum gravis momenti producunt; aliae, fructus edules (sicut duku et langsat), flores fragrantes, vel proprietates medicinales. Plurimis sunt multiplices coniunctiones biologicae cum procuratoribus earum dissipationis. Nonnullae "bioactivitatem"? insectifugam monstrant.
[recensere] Species
Huic generi sunt multae quaestiones taxonomicae. Acceptus specierum numerus late variatur secundum notionem speciei, propter magnam morphologiae varietatem.[1]
[recensere] Notae
- ↑ Alexandra N. Muellner, Rosabelle Samuel, Mark W. Chase, Caroline M. Pannell, et Harald Greger, "Aglaia (Meliaceae): an evaluation of taxonomic concepts based on DNA data and secondary metabolites," American Journal of Botany (2005) 92: 534–543. Doi 10.3732/ajb.92.3.534.
[recensere] Bibliographia
- Pannell, Caroline M. 1992. Monograph of the genus Aglaia Lour. (Meliaceae). Londinii: HMSO. Kew Bulletin Additional Series, 16. ISBN 0-11-250067-6.
- Pannell, Caroline M. 1997. "Solving problems in the taxonomy of Aglaia (Meliaceae): functional syndromes and the biological monograph." Pl. Div. Mal. 3:163-170, illus.
- Satasook, C., M. B. Isman, et al. (1994). "Insecticidal bioactivity of crude extracts of Aglaia species (Meliaceae)." Biochemical Systematics and Ecology 22(2):121–127. Vancouver: Department of Plant Science, University of British Columbia.