Aetas aënea

E Vicipaedia
(Redirectum de Aevum Aeris)
Salire ad: navigationem, quaerere
Systema aetatum trium
Holocaenum Epocha historica
Aetas Ferrea
   Aetas Aenea Tarda  
   Aetas Aenea Media
   Aetas Aenea Antiqua
Aetas Aenea
    Chalcolithicum  
  Neolithicum
Mesolithicum/Epipalaeolithicum
Pleistocaenum     Palaeolithicum Superius  
    Palaeolithicum Medium
    Palaeolithicum Inferius
  Palaeolithicum
Aetas Lapidea

Aetas aënea in Systemate aetatum trium est tempus quo homines cupro mixturaque aeris pro principalibus materiis duris in manufactura nonnullorum instrumentorum et armorum uti coeperunt. Quod ad temporum ordinem spectat, Aetas Aenea inter aetates Lapideam et Ferream stat. Nomen Aetas Lapideum fontem metalli fundere non posse, nomen Aetas Aenea fontem ferri fundere non posse, et nomen Aetas Ferrea res in quibuslibet trium materiae durae generum efficere posse significat. Eorum ordo in chronologia archaeologica difficultatem manufacturae in historia technologiae monstrat.

Per saecula recentiora, archaeologi studia scientifica de singulis Aetatis Aeneae agentia facientes plane monstraverunt usum cupri vel aeris fuisse partem constantissimam et ergo divulgantissimam? ex fascicula proprietatum quae hanc aetatem in toto notat. Praeter aerem ex materiis crudis creatam et latissimum instrumentorum armorumque aeneorum usum, haec aetas evolutionem signorum pictogrammaticorum vel ideogrammaticorum et proto-scripturae, atque aliarum proprietatum civilizationis urbanae adiuvit.

Aetas Aenea est secundum principale spatium temporis Systematis aetatum trium, quod Christianus Jürgensen Thomsen ad digerendas et investigandas societates antiquas temporibus hodiernis proposiuit. Digeritur civilizatio antiqua in Aetatem Aeneam aut per suum cuprum fusum stannoque mixtum, aut per mutationem aeris alibi ex regionibus efferentibus. Fontes cupri cum stanno commixti sunt rari, cum aera stannosa in Asia Occidentali ante millennium tertium a.C.n abessent. Per omnem orbem terrarum, Aetas Aenea tempus Neolithicum plerumque secuta est, sed in nonnullis regionibus, Aetas Cuprea pro transitione a Neolithico ad Aetatem Aeneam fuit. Quamquam Aetas Ferrea plerumque Aetatem Aeneam secuta est, ea in nonnullis regionibus, sicut Africa sub-Saharana, in Neolithicum a regionibus externis statim impegit.

Culturae Aetatis Aeneae inter se in evolutione scripturae primae distulerunt. Secundum indicia archaeologica, culturae in Aegypto (hieroglyphica), Oriente Propinquo (scriptura cuneiformis), et Mari Mediterraneo, in cultura Mycenaea (Linearis B), systemata scripturae habuerunt.

Historia[recensere | fontem recensere]

Diffusio metallurgiae in Europa Occcidentali. Regonies obscurissimae sunt veterrimae.

Nomen Aetas Aenea a notione Aetatum Hominis ad ultimum deducitur, a gradibus vitae humanae in Tellure secundum mythologiam Graecam perceptis; quarum historici hodierni aetates Auream et Argenteam fabulosas, sed aetates Aeneam et Ferream in genere historico certas habent. Omne spatium temporis notatur per acceptionem plenam aeris in multis regionibus, quamquam locus et tempus introductionis et evolutionis technologiae aeneae in universum eodem tempore non facta sunt.[1] Technologia aeris stannique certa productionis artificia requirit. Separatim est stannum effodendum (plerumque ut cassiterites, fons stanni) et fundatum, deinde ad cuprum liquefactum additum ad efficiendam mixturam aeris. Aetas Aenea fuit tempus gravis usus metallorum et retium commercialium evolventium (vide Fontes stanni et commercium temporibus antiquis).

Medius Oriens[recensere | fontem recensere]

Aetas Aenea in Propinquo Oriente antiquo in ortu Sumer millennio quarto a.C.n orsa est. Culturae in Propinquo Oriente antiquo, saepe cunabula civilizationis appellato, agriculturam perennem valde fecerunt, systemata scribendi evolverunt, rotam figularem excogitaverunt, administrationem, leges, et imperia constituerunt, atque stratificationem socialem, servitudinem, et militia ordinata introduxerunt. Praeterea, societates in regione fundamenta astronomiae et mathematicae iecerunt.

Tempora Medii Orientis[recensere | fontem recensere]

Tempora sunt propinqua; pro singulis, vide quemque commentarium.

Regnum Novum Aegypti Regnum Medium Aegypti Regnum Vetus Aegypti Naqada III Aegyptus antiqua Cassitae Assyria Babylonia Ur III Imperium Accadium Sumeria Antiquus Oriens Medius

Constat Aegyptios iam millennio quarto a.C.n. aere usos esse.

Europa[recensere | fontem recensere]

Aeneae aetatis tumulus
Instrumenta aenea
Searchtool.svg Si plus cognoscere vis, vide Archaeologia Europaea

In Europa transalpina, Aetas Aenea in partes tres dividitur, quae sunt:

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Unam legis e paginis de
aevis historicis
disserentibus

Gyzis 006 (Ηistoria).jpeg

Navigatio[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Aes in cultura Maykop Caucasi Septentrionalis medio millennio 4 a.C.n. libere inventum est, qua pro causa homines Caucasi fuerunt primi fabricatores aeris antiqussimi noti. Cultura autem Maykop habuit solum aes arsenicale, mixtura quae in natura fit. Aliae regiones aes et technologiam consociatam temporibus variis evolverunt.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Figueiredo, Elin. 2010. Smelting and Recycling Evidences from the Late Bronze Age habitat site of Baioes. Journal of Archaeological Science 37(7):1623–1634.
  • Eogan, George. 1983. The hoards of the Irish later Bronze Age. Dublin: University College. ISBN 0-901120-77-4.
  • Hall, David, et John Coles. 1994. Fenland survey : an essay in landscape and persistence, Archaeological report 1. Londinii: English Heritage. ISBN 1-85074-477-7.
  • Pernicka, E., C. Eibner, Ö. Öztunah, et G. A. Wagener. 2003. Early Bronze Age Metallurgy in the Northeast Aegean. In Troia and the Troad: scientific approaches, ed. G. A. Wagner, E. Pernicka, et H.-P. Uerpmann, 143–172. Natural science in archaeology. Berolini, Londinii: Springer. ISBN 3-540-43711-8.
  • Waddell, John. 1998. The prehistoric archaeology of Ireland. Galway University Press. ISBN 1-901421-10-4.
  • Siklosy, et al. 2009. Bronze Age volcanic event recorded in stalagmites by combined isotope and trace element studies. Rapid Communications in Mass Spectrometry 23(6):801-808. doi 10.1002/rcm.3943
  • Roberts, B. W., C. P. Thornton, et V. C. Pigott. 2009. Development of Metallurgy in Eurasia. Antiquity 83:112-122.

Bibliographia addita[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Aetatem Aeneam spectant.

Generalia[recensere | fontem recensere]

Res marinae[recensere | fontem recensere]

Mille Paginae.png