Aemilius Visconti Venosta

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Aemilius Visconti Venosta (Mediolani die 22 Ianuarii 1829 natus; Romae die 24 Novembris 1914 mortuus), marchio et iuris consultus, fuit Regni Italiae politicorum peritus, senator et negotiorum externorum minister.

Visconti Venosta, qui antea Caesaris Correnti discipulus fuerat, Papiae iurisprudentiae studuit et ibi doctoris insigne consecutus est. Mariam Ludovicam Alfieri di Sostegno, Victorii Alfieri et Camilli Cavour propinquam, in matrimonium duxit.

Iosephi Mazzini discipulus Venosta omnibus seditionibus contra Austriacos interfuit. Anno 1859 ergo e Regno Langobardiae et Venetiae quod ad Austriam pertinebat in Taurinum fugere debuit.

Taurini Regni Sardiniae legatus fuit Mutinae, Neapoli, Lutetiae et Londinii. A die 24 Martii 1863 usque ad autumno 1864 negotiorum externorum minister in Marci Minghetti administratione fuit.

Lege etiam[recensere | fontem recensere]

  • Giovanni Visconti-Venosta, Ricordi di Gioventù, Mediolani, 1904
  • Emilia Morelli, Emilio Visconti Venosta da Mazzini a Cavour, Quaderni de Il Risorgimento, Milano 1986
  • La Gianpaolo Angelini, Il culto privato per l'arte antica. La collezione d'arte di Emilio Visconti Venosta, in "Bollettino della Società Storica Valtellinese", 60, 2007 (2008), pp. 265-288

Nexus externus[recensere | fontem recensere]


David's face Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!